Maandelijks archief: februari 2000

Zoniak

Zoniak

Zoniak is net als Ozop een Zonnewezen.

Over Zoniak weet ik verder alleen te vertellen dat hij een vervolmaakte Ziel is die te allen tijde een lichaamsvorm aan kan nemen.

Zoe-Zoe-Kauw

Zoe-Zoe-Kauw

Het wezen Zoe-Zoe-Kauw heeft zich alleen maar aan mij laten zien.
Ik weet verder niets van hem of zijn wereld.

Zenith

Zenith

De wezens waar Zenith toebehoort zijn grote reuzen met drie ogen ipv. twee.

Ik vond het toentertijd vreemd dat ik het pak van Zenith af moest zetten met kunstbont, waardoor het er nogal Russisch uitzag. Jaren later kreeg ik krantenberichten onder ogen waarin stond dat er in een groot park bij Moskou UFO’s geland waren waar reuzen uitkwamen die drie ogen hadden, en voorafgaand aan die landing waren er vele lichten in het luchtruim te zien geweest.

Vele mensen hebben deze reuzen toen meerdere keren gezien. Deze grote wezens waren daar geland om onderzoek te verrichten op bodemmonsters van de Aarde. De reuzen spraken niet met de mensen, en soms, als de mensen bang werden, dematerialiseerden zij zichzelf.

Nu begrijp ik ook waarom ik destijds een warm ‘Russisch-achtig’ pak voor Zenith moest maken, want dit alles zou zich jaren later in het koude Rusland afspelen.

De Russische overheid kwam destijds met deze Ufo-materie naar buiten. Andere landen kunnen daar een voorbeeld aan nemen door het ook openbaar te maken. Ik heb veel respect voor België, want daar hebben begin jaren ’90 vele mensen driehoekige Ufo’s gezien. De Belgische luchtmacht heeft die Ufo’s toen met speciale vliegtuigen en met behulp van ‘radar-lock on’ gevolgd; niet om de Ufo’s naar beneden te halen, maar om ze te observeren. Een grote pluim dus voor België, daar kunnen we allemaal wat van leren!

Tromana

Tromana

Tromana leeft op de planeet Otran, dat is een wereld vol bergen en dalen. Ik heb een astrale reis gemaakt naar Otran. De wezens daar zijn tweeslachtig en ze wonen in groepen in tempelachtige complexen. In deze wooncomplexen zijn speciale ruimten voor als men zich wil afzonderen.

De wezens waren gekleed in prachtige pakken met schitterende versiersels. Allemaal hadden ze mooie, goudachtige staffen versierd met edelstenen bij zich. Hoe hoger in aanzien, des te mooier de kleding en de staffen waren.

Die prachtige, bewerkte staffen zijn natuurlijk geen gewone staffen; al hun geheime leer is daarin vertegenwoordigd. De wezens kunnen er in onze ogen wonderen mee verrichten zoals bijvoorbeeld het visualiseren van voorwerpen.

Ik mocht op hun planeet één van hun rituelen meemaken. Er was een groot feest omdat een wezen, die al heel oud was, ging sterven. Deze wezens zijn dus ook nog sterfelijk. Zij die gaan sterven zonderen zich enige tijd af om zich voor te bereiden op de dood. Als ze er klaar voor zijn, wordt aan degene die hem opvolgt de Geheime Leer doorgegeven.

Wanneer er iemand op Otran overlijdt dan is iedereen bij dit ritueel aanwezig. Het oude wezen gaat in de door hen gevormde kring staan en er worden een soort Mantra’s gezongen. Het oude wezen is zelf in staat om de tijd van zijn overgang te bepalen. Door het zingen van de Mantra’s zie je hoe zijn lichaam langzaam oplost, er blijft niets van over. Als dat gebeurt is gaan de achtergebleven wezens dansen, want het is feest! De wezens zijn blij voor degene die overgaat, want die komt weer een stapje hoger in z’n evolutie. Er worden dan Mandala-achtige vormen gedanst, waarvan ze mij vertelden dat iedere stap een betekenis heeft. Een prachtig ritueel!

Zij vertelden mij dat ook de geboortes bij hen vergezeld gingen met speciale rituelen. Als er een kind geboren gaat worden, dan gaat dat bij hen niet gepaard met weeën, maar met behulp van het zingen van Mantra’s. Op die manier kan het kind het moederlichaam verlaten. De wezens vieren dan weer feest, want geboorte en dood zijn allebei prachtig.

De kinderen op hun planeet worden grootgebracht en onderwezen door speciale leraren. Hun Leer is gebonden aan zeer liefdevolle, maar strenge regels. Hun eten is vegetarisch.

Deze wezens zijn heel creatief en werken maar enkele uren op een dag. Ze houden van een soort sport of spelen zonder competitie, wat ze graag in groepsverband doen. Ze vertelden mij dat ze graag geziene gasten zijn op andere werelden, alwaar ze deze spelen met de andere bewoners doen. Door de ruimte reizen is voor hen net zo gewoon als dat wij een dagje naar Amsterdam toe gaan.

Ik was zeer blij, maar ook verbaasd dat ik dit astraal mee heb mogen maken; het was weer een prachtige ervaring!

Tromana is een wonderschoon wezen.

Toeki

Toeki

In de Dode Zeerollen staat dat wij Aardmensen allen afstammen van wezens uit de ruimte.

In de tijd van Atlantis was er een intensieve samenwerking tussen diverse buitenaardse rassen en de mensen.

Zo zijn bijv. de piramides en zonnetempels, die je op verschillende continenten op de Aarde vindt, gebouwd met de kennis en hulp van buitenaardse wezens.

De wezens Toeki, Olokoe en Sleb  hebben alle drie meegeholpen aan de bouw van de piramides van Gizeh.

Tjoela

Tjoela

Tjoela is een ruimteschipbestuurder, zijn werk is te vergelijken met wat bij ons een piloot doet.

Andere wezens kunnen bij hem reisjes boeken; reisjes naar andere werelden.

In het verleden is de Aarde ook veel bezocht door buitenaardse wezens. De Tjoela’s verscheepten deze wezens die wij toen voor Engelen aanzagen.

Ook Aardse mensen heeft hij aan boord gehad. Ezechiël was één van die mensen die destijds met zo’n ruimteschip naar een andere wereld werd meegenomen, waar hij vervolgens onderwezen werd door wezens uit de ruimte. Zo kwam Ezechiël zelf een stapje verder in zijn evolutie en kon hij, na z’n terugkeer op Aarde, de mensen zijn nieuw verworven kennis doorgeven.

Op de wereld van Tjoela leven ook nog andere wezens. Deze wezens, waarvan ik de naam niet weet, zijn verder in hun ontwikkeling dan de Tjoela’s, zij houden zich vooral bezig met hogere techniek. Deze ‘technische’ wezens werken goed samen met de Tjoela’s, die dus meer in de dienstverlening werkzaam zijn.

Ook al is de ‘ontwikkeling’ van Tjoela minder dan die van z’n medebewoners, zijn intelligentie en Liefde is oneindig veel groter dan die van de mensen op Aarde.

Taril

Taril

In een ver verleden zijn er hele grote buitenaardse leeuwwezens aan land gekomen, en één van hen was Taril.

Hij landde met zijn ruimteschip op de Maledieven en Taita was een Aardse vrouw die daar in hoog aanzien stond. Het leeuwwezen Taril heeft met haar, op een niet-aardse manier, gepaard.

De dochter die daaruit voortkwam heette Recikaimu en zij was half mens, half leeuw.

Taita, Recikaimu en Taril

Taita, Recikaimu en Taril

Taita

Taita

Taita was een aardse vrouw die in hoog aanzien stond op de Maledieven.

Zij heeft op een niet aardse manier gepaard met  Taril, en daaruit is een dochter geboren met de naam Recikaimu.

Deze dochter is weer een verre voorouder van Boeddha.

Taita, Recikaimu en Taril

Taita, Recikaimu en Taril

Sublème

Sublème

Sublème is een heel mooi wezen met een lange, flexibele klep als neus.

Jaren geleden heb ik haar al astraal mogen zien. Ze vertelde me toen dat ik later, in een astrale reis, mee mocht naar haar wereld. Op een gegeven moment was het zover en werd ik dus astraal meegenomen in haar ruimteschip (je kunt in een ruimteschip ook astraal reizen, alleen gebeurt zoiets altijd met behulp van mijn wezens).

Ik kwam aan op een leuke, sprookjesachtige wereld, waar een soort Anton Pieck-achtige huisjes stonden. Ik werd heel hartelijk begroet door de kleine, liefdevolle bewoners. Voor dat ik verder ging moest ik wel eerst onder een soort kosmische straal gaan staan om gereinigd te worden, want Aardmensen hebben altijd nog wat negativiteit bij zich en daar kunnen deze wezens niet tegen.

Ik ging dus met kleren en al onder een soort kosmische douche staan. Deze had de mooiste kleuren, het leek wel of ik omringd werd door een prachtige regenboog. Toen deze ‘kosmische reiniging’ klaar was, mocht ik naar binnen. Ik kwam in een ruimte waar de heerlijkste vruchtendranken in de mooiste kleuren klaar stonden.

Deze wezens leven heel liefdevol en fijn met elkaar. Helaas was ik aan tijd gebonden en moest ik weer terug naar Moeder Aarde, waar het voor mij zo moeilijk was om te leven. Ik huilde, huilde heel verschrikkelijk en zei  ‘Nou moet ik weg en zie ik je misschien nooit meer.’ Sublème zei daarop heel streng ‘Ik ben een realiteit, en als jij aan mij denkt dan zal ik er zijn’, en toen werd ik weer teruggebracht in mijn bed.

Splonk

Splonk

Het wezen Splonk heeft zich alleen maar aan mij laten zien. Ik weet verder niets van hem of zijn wereld.