Maandelijks archief: december 2011

Over de grijze buitenaardse wezens, ook wel Grey’s genoemd, worden de meest negatieve verhalen gepubliceerd. Dit gaat mij, Ans Hoornweg, zeer aan het hart, aangezien ikzelf hele positieve ervaringen heb met grijze buitenaardsen. Laten we voorop stellen dat er meerdere soorten Grey’s zijn. De grijze wezens waar ik m’n hele leven al contact mee heb, de Lobob’s, zijn zeer liefdevol. De meeste mensen die, net als ik, contact hebben met deze grijze buitenaardse wezens stammen oorspronkelijk van de Lobob’s af. Deze mensen of contactees zijn hier op aarde geïncarneerd met de bedoeling om het bewustzijn van de Aardmens te verhogen. Al deze mensen zijn van kinds af aan meegenomen naar hun ruimteschepen, waar zij door deze wezens onderwezen werden. Deze contactees hebben door hun buitenaardse kennis veel voor op de rest van de mensheid, en vroeg of laat, houden zij net als ik heel veel van deze kleine, grijze wezens.

Over heel de wereld komen dit soort contacten met deze Grey’s voor; zijn zij misschien onze voorouders? Nee, je kunt het beter omdraaien; deze wezens komen uit de toekomst! Zij stammen af van ons Aardmensen en daarom houden zij zo veel van het Aardse volk!

Er zijn momenteel vele duizenden afstammelingen van buitenaardsen op onze planeet, net zoals er ook veel menselijke wezens van andere werelden hier op Aarde zijn ontstaan.

In de jaren 60 van de vorige eeuw hebben de Pleiadiërs, met medeweten én toestemming van de Amerikaanse regering, gepaard met Amerikaanse vrouwen. Daar zijn kinderen uit ontstaan en daar zijn o.a. veel paranormaal begaafde mensen uit voortgekomen.

Deze afstammelingen van de Pleiadiërs hebben nu de taak om het bewustzijn van de Aardmens te verhogen, net als bij de afstammelingen van de Grey’s, dus wat is het verschil? Wat geeft de mens het recht om kwaad te spreken over deze Grey’s, komt dat doordat ze er niet menselijk uitzien? Zijn ze daarom minder dan de menselijke wezens van de Pleiades of de planeet Syrius?

Mensen die negatief oordelen over deze Grey’s praten Amerika na en discrimineren dit volk en al zijn duizenden afstammelingen. Laten wij ophouden met deze discriminatie, die tijd is voorbij. Als deze wezens zo slecht zouden zijn zoals ons vanuit Amerika wordt verteld, hoe zit het dan met al die duizenden mensen die met deze Grey’s in contact staan?

Ikzelf ben 1 van die duizenden mensen en ik heb al 65 jaar een zeer positief contact met deze wezens. Ik ben, net als die vele andere duizenden contactees met mij, een mens van GOEDE WIL, die het beste met Moeder Aarde en haar bewoners voor heeft; dus wordt het niet eens tijd dat allen de juiste conclusies gaan trekken?

Het weten is in een IEDER vertegenwoordigd, dus raadpleeg je WETEN!

Deze brief moest mij even van het hart, maar met heel veel Liefde groet ik een ieder van jullie.

Ans Hoornweg

Vergeving

Vergeving

Ik bevond mij in de astrale wereld en zag daar een jongen van zo’n twintig jaar oud.
Hij kwam huilend naar mij toe en zei, “Ik wil in het Licht opgenomen worden, maar ik kan het niet vinden. Het is hier zó donker en koud. En ik ben zó bang, want er zijn hier mensen die mij om willen brengen. Ik vlucht dan naar een andere plek, maar ook daar zijn weer andere mensen die dat willen doen”.

Ik vroeg hem wat er was gebeurd. Hij vertelde dat hij op de Aarde ruzie had gehad met een andere jongen, en dat hij tijdens het gevecht die jongen had gedood, maar dat hij zelf ook werd omgebracht.

Intens verdrietig zei hij “Dat had niet gemogen, maar je weet het wel, drank en drugs. Het spijt mij zo dat ik een leven genomen heb en dat ik die jongen zijn toekomst heb ontnomen.
Ik dwaal hier nu al zo lang rond en mijn ouders hebben zo’n verdriet. Ik wil zo graag dat die jongen het mij vergeven zal, net zoals ik hem vergeven zal.”

Opeens stond daar die andere jongen; hij kwam schijnbaar uit het niets. De beide jongens hadden elkaar waarschijnlijk aangetrokken. Ze vielen elkaar in de armen en huilden en vergaven het elkaar.  De jongens wisten op dat moment dat dit een grote les was, die zij beiden nog moesten leren.

Ik nam de jongens mee naar het grote Licht en zei “Kom, stap maar in het Licht en alles is jullie vergeven.”
En daar gingen zij tesamen, de armen gebroederlijk om elkaar heengeslagen, een ander, nieuw leven tegemoet!

Veel liefs, Ans.