Maandelijks archief: april 2016

Natuur lerares

Natuur lerares

Een indrukwekkende vrouw toonde zich vol trots aan mij; het was een prachtige, donkere vrouw met een krachtige neus, kin en mond, en ze was traditioneel gekleed. Ik voelde aan alles dat deze vrouw een hooggeplaatst persoon van de natuurvolkeren was; iemand die álles weet en aankan, en ik kreeg ook door dat zij afkomstig was van de sterren.

In een ver verleden heeft deze vrouw onder de natuurvolkeren van onze Aarde geleefd. Zij heeft hen toen onderwezen in de sterrenkunde en heeft die volkeren uitgelegd dat zij allen oorspronkelijk afkomstig waren van de sterren. In die tijd heeft ze veel van haar kennis over o.a. planten en kruiden aan de natuurvolkeren doorgegeven, maar ze heeft hen óók gewaarschuwd hoe het in de toekomst met Moeder Aarde zal vergaan wanneer de mens de natuur negeert en alles ontheiligt!

De vrouw liet me weten dat zij in haar dimensie geen lichaam meer nodig heeft, maar dat ze nu, in al haar glorie en in vol ornaat, nog één keer deze Aarde aandoet om zich weer bij haar volkeren te voegen om hen ‘haar laatste lessen’ te onderwijzen, en dat doet zij met ál haar Weten en ál haar kracht.

Deze indrukwekkende en wijze vrouw is nog eenmaal naar Moeder Aarde afgereisd om de inheemse volkeren én de mensheid er op te wijzen dat ze zich moeten verenigen …… maar ze weet dat de mens dat uiteindelijk toch zélf zal moeten doen!

Veel liefs, Ans

De Redding

De Redding

Gisteren kreeg Ans van haar buitenaardse vriend Lobob de volgende mededeling:

‘Verhalen komen naar jou toe als vallende zaden van de bomen om op de Aarde te wortelen.

————————————————————————————————————–

De Redding:

In een visioen zag ik een nog jonge man die tot zijn middel in het water stond.
Verderop werd er vuurwerk afgestoken en de man dacht bij zichzelf: ‘Wat een domme mensen, denken ze nou echt dat ze zó de kwade geesten kunnen verjagen? Hoe kan dat nou als wij dat zélf zijn?

Ook ik ben niet altijd even eerlijk geweest en heb dingen gedaan die niet door de beugel konden. Door mijn (gok)verslaving heb ik mijn vrouw en kind in de steek gelaten, en nu hebben zij het arm; dus wat voor mens ben ík eigenlijk?’

De jonge man had besloten om een eind aan z’n leven te maken en wilde verder het water in lopen, maar iets hield hem tegen. Verderop zag hij een grote, spartelende vis die vastzat in een net; het arme dier vocht voor z’n leven. Zonder na te denken zwom de man er naartoe en bevrijdde de prachtige vis. Toen hij even later de vis weg zag zwemmen huilde de man van blijdschap, want hij had het leven van een dier gered!

De man liep daarna het water uit en zei tegen zichzelf: ‘Ik mag geen eind aan mijn leven maken! Vanaf nu ga ik mijn leven beteren, en als me dat lukt willen m’n vrouw en kind mij misschien wel weer terug.’ Met vallen en opstaan kwam deze jonge man zijn zelfgedane belofte na, en werd hij weer herenigd met z’n gezinnetje; het geluk lachte hem weer toe!
Ik vraag mezelf af ….. wie heeft wie nou gered?

Veel liefs, Ans

De Nieuwe Aarde

De Nieuwe Aarde

Ik zag een eenzame, oude man die z’n leven lang hard gewerkt had en altijd goed was geweest voor zijn gezin. Zijn geliefde vrouw was reeds overleden, en nu leefde hij alleen samen met z’n oude, trouwe hond.

De oude man wilde een stukje gaan wandelen, dus zette hij z’n hoed op en riep z’n hond. Eenmaal buiten zag hij dat er een dreigende lucht hing en begon het hard te waaien, maar dat deerde hem niet. Diep in gedachten liep hij door; hij hoorde de donder niet en zag niet dat er achter hem een enorme chaos in de natuur ontstond.

De oude man en hond voelden ook geen van beiden dat ze werden meegesleurd in het natuurgeweld dat op dat moment rondom hen plaatsvond; samen liepen ze rustig verder. Ze liepen in de prachtige natuur, en de man dacht: ‘Wat mooi is het hier, en wat jammer dat ik daar in mijn drukke leven nooit aandacht aan heb besteed.’

Tijdens hun wandeling liepen ze voorbij een oude eik toen de man hoorde zeggen: ‘Welkom in het Land van Morgen’. De man moest daar bedaarlijk om lachen en dacht: ‘Een boom die kan praten?! Waar ben ik in Godsnaam beland?’ De boom sprak: ‘U bent aangekomen op de Nieuwe Aarde. Uw lichaam en dat van Uw hond heeft U achtergelaten op de oude Aarde; jullie beiden hebben een Zielsverhuizing ondergaan’.

De man keek naar zijn hond en zag dat die weer jong en dartel was, waarop hij zei: ‘Er is een wonder geschied!’. Vervolgens keek hij naar z’n eigen lichaam en zei: ‘Ik lijk wel een jonge God!’ (dat grapje maakte hij ook altijd toen z’n vrouw nog leefde). De man zag er niet alleen veel jonger uit, hij voelde zich nu ook heel licht en lenig.

Op dat moment zag hij een mooie, jonge vrouw op hem afkomen, en de man voelde een opwinding door heel z’n lichaam. Toen de vrouw dichterbij was herkende hij zijn eigen vrouw; zij was weer jong en zó mooi! De man en vrouw omhelsden elkaar en begrepen dat als je ‘een mens van goede wil’ bent, dat je dan, vernieuwd en jong, verder kunt leven op deze Nieuwe Aarde.

Zo kunnen er vele ‘Zielsverhuizingen’ plaatsvinden naar de Nieuwe Aarde!

Veel liefs, Ans

De tweede zon

De tweede zon

Als klein kind heb ik ‘de tweede Zon’ al mogen aanschouwen, maar wist toen nog niet wat daar de betekenis van was. Inmiddels weet ik dat dat de planeet Nibiru is, die om de 26.000 jaar door ons Zonnestelsel scheert, en bewoond wordt door de Annunaki.

De Aardse elite vereert deze Annunaki, deze ‘valse Goden’, en zal alles in het werk stellen om deze negatieve buitenaardsen groots te ontvangen op onze Aarde. Op de Aarde leven, in het verborgene, al heel lang ‘afstammelingen’ van de Annunaki; zij hebben tot op heden hun ware identiteit nog niet laten zien. Maar, als de wezens van Nibiru, deze ‘valse Goden’ zich langzaamaan kenbaar maken, dan zullen ze mirakels laten zien en zorgen voor enorme chaos op de Aarde; dit alles met de bedoeling om het hier voor het zeggen te krijgen, en het alleenrecht over deze Aarde te krijgen.

Met de mensheid kan het dan 2 kanten opgaan:

  • Als wij mensen massaal bewust worden dan zullen wij naar een hogere dimensie van de Aarde, oftewel de ‘Nieuwe Aarde’ gaan, en dan laten wij, net zoals diverse beschavingen vóór ons dat ook al hebben gedaan, de chaos van de ‘Oude Aarde’ achter ons.
  • Maar degenen die dan nog in de negativiteit verkeren, zullen samen met de elite, achterblijven op deze Aarde in de lagere, 3e dimensie!

Op dit moment zou ik jullie, ipv ‘Sesam open U‘, willen zeggen ‘Mensen opent U, want er rest ons nog zó weinig tijd …. het is 1 minuut voor 12!!’

Veel liefs, Ans

Spiegeluniversum

Spiegeluniversum

Weet dat álles zich aan elkaar spiegelt, en dat het één niet zonder het ander kan! Net zoals het licht en het donker niet zonder elkaar kunnen bestaan, want anders zou alles onzichtbaar worden.

Er bestaan vele Universa maar ook evenzovele spiegeluniversa! Ons Universum met daarin de vele werelden, is dus niet alleen, want daar, ergens in dat spiegeluniversum, bestaat een afspiegeling van dit Universum, maar ook van deze Aarde en alles en iedereen die daarop leeft. Bijvoorbeeld als je hier donker getint bent en zwarte haren en bruine ogen hebt, dan heb je daar, in dat spiegeluniversum, een ‘tegenhanger’ die blank is met blonde haren en blauwe ogen. Maar ook al onze karaktereigenschappen spiegelen zich, dus als je hier op Aarde in Liefde leeft, dan leef je op de afspiegeling van de Aarde in disharmonie, en als je hier Nee zegt, dan zeg je daar Ja.

Soms kan je jouw ‘tegenhanger’ ofwel ‘afspiegeling’ heel direct voelen of ervaren in je leven hier. Bijvoorbeeld als iemand vol Liefde is en leeft, dan kan die persoon plotseling toch, door bepaalde omstandigheden, enorm boos worden, soms buiten proporties woedend, en die persoon begrijpt zelf niet hoe en waarom dat heeft kunnen gebeuren. Maar het omgekeerde kan ook gebeuren, dat iemand hier ‘liefdeloos’ leeft en handelt terwijl zijn of haar ‘afspiegeling’ daar juist vól Liefde is.

Wanneer jullie begrijpen waar dit ‘wisselende gedrag’ vandaan kan komen, dan beseffen jullie vast ook dat je je moet verenigen met jouw spiegelbeeld, want alleen dán kunnen al deze twee-eenheden weer helemaal in balans komen. Beide partijen moeten elkaar dus volledig accepteren, mét alle goede en negatieve eigenschappen die daar bij horen; zij moeten zich bewust worden dat zij samen één zijn. De donkere en de lichte kant moeten één worden, maar om een stabiele verbinding te krijgen moeten beide partijen én hun eigenschappen zich in gelijke delen verenigen.

Nu jullie dit weten en ook begrijpen waarom iemand zo extreem boos en/of liefdevol kan zijn, gaan jullie hopelijk jezelf ook meer begrijpen? Mocht je thuis nog een negatief van een oude foto van jezelf hebben, kijk daar eens naar, dan zal je zien hoe jij er uitziet in dat spiegeluniversum. Wij mensen en ons spiegelbeeld zijn niet zover van elkaar verwijderd, maar juist heel dicht bij elkaar.

Als de gehele mensheid dit zou begrijpen dan zal er geen discriminatie meer zijn!

Veel liefs, Ans

Gouden stad

Gouden stad

Ik hoorde de woorden ‘Alles verandert en de mens moet mee veranderen, want anders zal hij in de lagere dimensies achterblijven, maar als hij mee verandert dan zal er een nieuwe, wonderlijke wereld voor hem open gaan die álle begrip te boven gaat! Aan een ieder de keuze.’

Terwijl ik zo zat te mediteren voelde ik hoe ikzelf, op dat moment, een verandering onderging. Mijn gelaat en handen kregen een bruine tint, maar ook mijn kleding veranderde, en ik kreeg een prachtig gekleurde verentooi op mijn hoofd.

Vervolgens verschenen er meerdere medicijnmannen en ik hoorde hen spreken in een voor mij vreemde taal, maar toch begreep ik wat er werd gezegd. Deze Indianen spraken over een ‘Gouden Stad’ die, ergens op de wereld en diep onder het aardoppervlak, verborgen is. Ooit had die stad en zijn bewoners bestaan.

Ik zag beelden van rampen, en de medicijnmannen vertelden mij dat de Aarde om de 26.000 jaar getroffen wordt door enorme rampen, net als destijds met Atlantis door de Zondvloed is gebeurd, en dat we nu weer in hetzelfde tijdsbestek zitten als 26.000 jaar geleden.

Van het ene op het andere moment werd ik, samen met alle andere medicijnmannen, meegenomen naar de ‘Gouden Stad’ waar zei eerder over hadden gesproken. Wat ik daar toen zag was onvoorstelbaar, want alles, maar dan ook echt alles, zoals de gebouwen, huizen en straten, was van puur goud!

Er werd mij verteld dat die stad en de wezens die daar geleefd hadden, nu in een hogere dimensie, nog steeds bestond en bewoond werd. Ikzelf kon de Gouden Stad wel zien, maar de bewoners (helaas) niet.

Ik dacht bij mezelf ‘Gelukkig maar dat degenen die in de lagere dimensies vertoeven deze hogere dimensie/Gouden Wereld niet kunnen betreden, waardoor al dit goud niet door hen weggeroofd kan worden.’

Deze Gouden Stad was zo mooi en indrukwekkend, dat ik er van moest huilen. En een intens verdriet leek er bij mij naar buiten te komen toen ik begreep dat ikzelf ooit in die Gouden Stad heb mogen leven, maar dat ik, door de fouten die ik toen in dát leven heb begaan, werd verbannen uit deze prachtige Wereld. Ik mocht pas terugkeren als ik mijn ‘schuld’ had ingelost door mij, vele Aardse- en buitenaardse levens lang, in dienst te stellen van de mensheid en de buitenaardsen. En nu was mijn schuld ingelost, dus werd ik weer toegelaten en mocht ik de Gouden Stad weer aanschouwen. En ik weet dat er een nieuw begin voor mij mag aanbreken in een volgend leven!

Ik dankte de medicijnmannen voor hun hulp, dat ze mij hebben meegenomen naar die prachtige Gouden Stad in een hogere dimensie …. ergens op deze Aarde.

Veel liefs, Ans

Buizerd

Buizerd

In het bos vlak bij mijn huis vliegen veel verschillende roofvogels. Die zijn nu volop bezig met het bouwen van hun nesten, maar als ze eenmaal jongen hebben dan ben je niet meer welkom in hun buurt.

Toen ik van de week met mijn hondje in dat bos liep vloog er een buizerd vlak voor mij langs, en heel even keken wij elkaar toen in de ogen. Op dat moment ging er een ‘andere wereld’ voor mij open, want tijdens dat ‘oogcontact’ kwam de wijsheid en het weten van deze bijzondere vogel tot mij. Het was of ik door haar ogen mee mocht kijken, want ik zag en voelde wat zij op dat moment deed en ervoer.

Ik vloog met haar mee over de toppen van de bomen en zag onder mij/ons een konijn lopen. In een woeste vaart vingen wij, zonder angst of berouw, dat konijn. Daarbij voelde en begreep ik het jachtinstinct van deze prachtige roofvogel; zij doodde niet om het doden, maar om te eten, opdat zij goed gevuld zou zijn wanneer zij binnenkort haar jongen moest voeden. Vervolgens vlogen we verder langs de bomen en raapten we stokjes op om een nest te bouwen.

Ik vond het prachtig om te mogen ervaren hoe het is om zo licht en vrij als een vogel te zijn, zonder alle beperkingen van ons zware mensenlichaam. Het was zo heerlijk om te vliegen zoals ik ook in mijn dromen kan vliegen; hoog boven alles uit. Heel even was ik die buizerd; zag ik wat zij zag en voelde ik wat zij voelde, en ervoer ik haar instinct! Ik ben zo dankbaar voor dat prachtige moment!

Veel liefs, Ans

Verboden liefde

Verboden liefde

Een Nederlandse man en allochtone vrouw ontmoetten elkaar en raakten in gesprek in de supermarkt; beiden hadden hun partner verloren en waren heel eenzaam. Vervolgens zagen en spraken zij elkaar iedere week in die supermarkt.

De man en vrouw respecteerden en accepteerden hun verschillende achtergronden, en ze dronken af en toe koffie bij elkaar thuis. En zo groeiden zij langzaam maar zeker naar elkaar toe en ontstond er een warme vriendschap.

Beiden hadden al volwassen kinderen die de deur uit waren. Op een gegeven moment kwamen die kinderen erachter dat hun vader en moeder met elkaar omgingen, maar daar hadden zij geen enkel begrip voor.

Zowel de kinderen van de vrouw als die van de man waren boos op hun ouder en schaamden zich voor hen.

Ze dreigden dat ‘Als jullie hier mee doorgaan dan verbreken wij alle banden met jullie!’ Deze kinderen wisten en begrepen niet dat de oorsprong van een band tussen mensen, welke overtuiging of religie zij nu ook hebben, heel ver terug kan gaan naar hun vorige levens.

De man en vrouw verbraken hun vriendschap omwille van de vrede, en ze bleven hun verdere leven eenzaam en alleen achter. Maar ooit, in een volgend leven, zal zich een nieuwe kans voor hun samenzijn voordoen, want een Zielenband kan nooit verbroken worden!! En hun kinderen zullen de lessen in Liefde en verdraagzaamheid moeten leren.

Er wordt gezegd dat ‘geloven mensen samenbrengen’, maar helaas is dat in de praktijk meestal niet zo, want bijna alle oorlogen ontstaan door religies die onderlinge haat zaaien. Ach op deze Aarde zijn nog zoveel ‘Jonge Zielen’.

Veel liefs, Ans

Gene zijde

Gene zijde

Daar stond ie, een klein manneke, volledig in het Licht, alsof duizend zonnen hem beschenen. Het jongetje voelde zich nu zo licht en vrij, maar ik zag veel verdriet bij hem. Hij had verdriet omdat degenen die hij liefhad hem niet konden aanschouwen, en hij dacht ‘Hoe kan dat nou?’

Met lichte tred liep hij op z’n ouders af. Hij ging voor hen staan en probeerde hen aan te raken, maar dat lukte niet?! Zijn handjes gingen dwars door hen heen omdat hijzelf geen vast lichaam meer had.

Vervolgens ging hij bij alle mensen langs waar hij van hield, maar niemand ervoer of voelde hem.Toen ontdekte het jongetje dat hij het licht in hun kamer kon laten knipperen en hun deuren kon laten klapperen, maar de mensen pikten zijn signalen niet op, ze dachten dat het aan de wind lag.

Het jongetje hoorde hen liefdevol over hem praten, en zag ze huilen omdat ze hem zo misten. Hij riep ‘Maar ik ben hier, vlak bij jullie! Voelen jullie mij dan niet om jullie heen? Ook ik mis jullie en het leven zo; ik had nog zoveel willen doen, maar werd door geweld bij jullie weggerukt. Nu ben ik samen met nog vele andere kinderen in de Astrale wereld, en alles is hier zo liefdevol en mooi. Maar ik zie en voel jullie verdriet, ook ik ben verdrietig. Maar ik zal heel dicht bij jullie zijn als jullie me nodig hebben, en ik zal dan mijn denkbeeldige vleugels om jullie heen slaan. Ik ben niet weg, maar juist heel dicht bij jullie!’

Het is zo ontroerend om te ervaren dat óók de overledenen verdrietig zijn en troost nodig hebben zo vlak na hun overgang.

Veel liefs, Ans

Hemelschip

Hemelschip

Er was eens een man die veel paragnosten afliep om te horen wat hij graag wilde horen. Op een dag vertelde een paragnost hem ‘Ik zie dat U eens opgehaald zult worden door een Ufo of een hemelschip. Dat zal gebeuren op een Goede Vrijdag; zorg dat U er dan klaar voor bent.’

Vanaf dat moment zat de man elke Goede Vrijdag van z’n leven op een bankje in het park te wachten, maar er gebeurde niets.

Sommige mensen lachten hem uit en zeiden ‘Daar zit die gek weer op z’n bankje te wachten.’ Maar de man zette door; zoals gepland zat hij jaar in jaar uit op Goede Vrijdag klaar om ‘opgehaald’ te worden.

Eenmaal oud en vermoeid wou de man het opgeven, hij dacht ‘Die paragnost heeft het niet bij het rechte eind gehad’. Maar nét voor hij op wilde stappen om naar huis te gaan zag hij een prachtig, groot Licht op zich afkomen. De oude man was verbaasd, maar ook blij dat het eindelijk zover was!

Vanuit het Licht stapte een prachtige vrouw op hem af, het leek wel een Engel en Ze wenkte hem. De oude man volgde Haar en ging met Haar het Lichtschip binnen en zag dat hij daar werd opgewacht door vele engelachtige wezens, die hem Liefdevol begroetten. Vervolgens vertrok het ‘Hemelschip’, niet naar een verre planeet, maar naar de Astrale wereld. En ja …. het was die dag Goede Vrijdag!

Veel liefs, Ans