Maandelijks archief: oktober 2017

Als klein kind heb ik vele visioenen gehad van hele heftige gebeurtenissen die ‘ergens in de toekomst’ plaats zouden vinden op onze planeet Aarde. Op aandringen van Lobob moet ik jullie hier nogmaals het een en ander over vertellen, want of we het nu willen of niet …. het is 1 minuut voor 12 twaalf!!

Als kind heb ik ‘gezien’ dat er ergens in de toekomst verschuivingen van het aardoppervlak plaats zullen gaan vinden, hetgeen wereldwijd enorme natuurrampen zal veroorzaken. Wat de meeste mensen zich niet realiseren, maar wat ik wel heb ‘gezien’ is dat er dan meerdere kerncentrales om zullen vallen, waardoor er grote hoeveelheden radioactiviteit vrij zullen komen, en vele mensen besmet zullen worden door de radioactieve straling. Wat ik tot mijn afschuw ook heb ‘gezien’ (en zelfs heb geroken), is dat de lichamen van deze arme mensen weg zullen rotten, zonder dat er hulpverleners of medicijnen e.d. voor hen beschikbaar zijn. Dit zijn enkele van de negatieve ‘toekomstbeelden’ die ik als kind al heb aanschouwd.

Echter, in het hier en nu speelt zich reeds een ander, behoorlijk negatief scenario af. Zo worden wij mensen, zowel binnens- als buitenshuis, door de elite volledig gevolgd en in de gaten gehouden dmv onze (o zo handige) smartphones en -apparatuur! Zullen de wereldwijde vaccinaties tegen griep en/of andere ziektes er voor zorgen dat er een ‘nieuwe slaaf’ ontstaat. Want weet dat er in die vaccinaties niet alleen antistoffen tegen de zgn. ziektes zitten!

Als het aan de elite ligt is binnenkort de gehele mensheid ‘gechipped’, en worden wij eindelijk de ontzielde, nieuwe ‘robotmens’ die hersenloos en gehoorzaam alles zal doen wat ons door hen wordt opgedragen. Als het aan de elite ligt zullen wij mensen binnenkort één collectief geheugen hebben, waardoor wij geen zelfstandig denkend mens meer zijn, maar een individu zonder een eigen, vrije wil. Dit klinkt misschien als Science Fiction, maar weet dat deze ontwikkelingen al in een ver gevorderd stadium zijn! Ikzelf neem daarom al jaren de vrijwillige griepprik niet, en zal de toekomstige verplichte griepprik weigeren, wat de consequenties daarvan ook mogen zijn.

Zoals jullie waarschijnlijk weten heeft diezelfde elite onze planeet inmiddels geplunderd en grotendeels ontdaan van haar kostbare delfstoffen. Om dit alles in hun bezit te krijgen hebben zij vele oorlogen gecreëerd, met vele doden en menselijk leed als gevolg.

De elite weet wat ze de planeet Aarde en haar bewoners heeft aangedaan, maar dat interesseert deze rijksten der Aarde totaal niets. Zodra het hen te heet onder de voeten wordt zullen zij zich – met al hun geld en goud – terugtrekken in hun reeds gebouwde, ondergrondse steden, waarin zij o.a. enorme voedselvoorraden hebben opgeslagen. Zij denken daar veilig te zijn voor de toekomstige, bovenaardse natuurrampen. Het tegendeel is echter waar, want mede door het verschuiven van de tectonische aardplaten zullen ook hún ondergrondse steden onbewoonbaar kunnen worden. Bovendien zullen hun voedselvoorraden opraken en kunnen zij vanwege de radioactieve straling niet naar boven ….. Dan pas zullen zij tot het besef komen dat geld en goud niet eetbaar zijn!

De meeste mensen kijken of denken niet ver vooruit. Zo worden de regenwouden nog steeds in een groot tempo gekapt en ontzield ten gunste van de palmolie-industrie, waarmee de elite zich in korte tijd nog meer hoopt te verrijken. Hetzelfde scenario geldt voor de soja-plantages, ook daarvoor worden kostbare natuurgebieden opgeofferd voor snel financieel gewin.

Door al dit domme, menselijke handelen zullen binnen niet al te lange tijd de oerwouden verdwenen zijn, waardoor de natuur volledig uit balans zal geraken én zal veranderen. Mede door deze cruciale veranderingen zullen een aantal continenten gedeeltelijk onder water komen te staan, terwijl het op andere locaties zó warm zal worden dat daar niets meer kan groeien. Hierdoor zullen ernstige voedseltekorten ontstaan, waardoor wederom burgeroorlogen en geweld aan de orde van de dag zullen zijn.

Ja, wij Aardse mensen staan momenteel op een tweesprong, maar de meesten realiseren zich dat niet. Ze maken zich druk over het bereik van hun smartphone e.d., maar weten niet dat wereldwijd – mede dankzij de sterke straling – de insecten momenteel aan het uitsterven zijn. Zij realiseren zich (nog) niet dat dit ernstige gevolgen voor ons allen zal hebben, want als er geen insecten meer zijn dan zal de fruit- en groentebloesem niet meer worden bestoven, waardoor er binnen niet al te lange tijd voedselschaarste zal ontstaan.

Ook dit ‘zag’ ik als 5 jarig kind en vertelde dat bezorgd aan m’n vader. Ik vertelde hem ook dat ik grote vluchtelingenstromen had ‘gezien’, waarop mijn vader zei ‘Ja m’n kind, dit alles kán geschieden wanneer de mens niet bijtijds wakker wordt, waardoor zijn of haar vrije wil zal verdwijnen.’

Pasgeleden kreeg ik al die heftige beelden wederom te zien, en had ik er weer erg veel moeite mee om al dat leed te aanschouwen. Maar toen zag ik opeens een enorme stoet buitenaardse wezens aan mij voorbijtrekken. Het waren buitenaardse wezens in werkelijk alle soorten en maten – sommigen hadden een dierlijk uiterlijk, terwijl anderen meer mensachtig waren – en een ieder van hen droeg een groot vredesteken voor zich uit. Helemaal vooraan deze immense stoet zag ik John Lennon, Einstein, en nog vele andere bekende overledenen lopen, en ook zij droegen datzelfde vredesteken voor zich uit. Al deze mensen en buitenaardse wezens toonden hun bezorgdheid om onze planeet Aarde. Bij het zien van zoveel medeleven en ondersteuning vanuit die diverse werelden en dimensies, liepen mij de tranen van ontroering over de wangen.

Weet echter dat zij allen met ons meeleven, maar dat wij zélf onze Aarde moeten redden; wíj moeten de ‘hoeders van de Aarde’ zijn en haar respecteren en koesteren. Gelukkig zijn er momenteel vele jonge, bewuste uitvinders onder ons – waarvan meerdere zelfs uit Nederland komen – die zich serieus bekommeren over de Aarde en proberen milieubewuste oplossingen te bedenken voor onze ernstig vervuilde en beschadigde planeet. Deze jonge mensen weten dat schoon water ‘het nieuwe goud’ van de Aarde is, aangezien er in de toekomst op vele locaties op de Aarde geen of weinig schoon water meer zal zijn. Deze jonge idealisten zijn nu al op zoek naar een oplossing voor het toekomstige watertekort, en helpen mee om de natuur van de Aarde weer te herstellen en in balans te brengen. Wij moeten deze voortvarende Engelen – want dat zijn het – steunen en koesteren, want zíj zijn de nieuwe hoeders van onze kwetsbare Aarde.

Ik vertel dit alles niet om jullie angstig te maken, maar om jullie te waarschuwen en te laten weten dat jullie wél iets kunnen doen om een positieve wending aan jullie eigen toekomstbeeld te geven, door je, net als bovenstaande jonge uitvinders, te focussen op een prachtige, mooie, nieuwe Aarde. Ja, het is 1 minuut voor 12, maar weet dat jullie gedachtekracht de allergrootste kracht is die er bestaat.

Veel liefs, Ans

In een dorpje langs een rivier leefde een primitief volk dat voor hun voedsel grotendeels afhankelijk was van de visvangst, maar doordat het water van hun rivier ernstig was vervuild was er te weinig vis en leden alle dorpelingen honger.

Op een dag gingen twee van hen weer een poging wagen om wat vis te vangen. Ze gooiden hun netten uit en tot hun verbazing vingen zij één enorm grote vis die zó groot was dat ze hem amper met z’n tweeën konden tillen. De twee mannen waren natuurlijk heel blij want met deze grote vis konden ze hun hele dorp van eten voorzien.

Echter, op het moment dat ze de vis vast hadden hoorden beide mannen hem het volgende tot hen spreken: ‘Laat mij gaan ….. zet mij terug in het water en ik zal jullie daarvoor belonen.
Het water van jullie rivier zal gereinigd worden, waardoor er weer zoveel vis in terug zal keren dat jullie nooit meer honger zullen lijden.’ Vol ongeloof, maar ook enigszins angstig zetten de mannen de grote vis terug in het water.

Eenmaal teruggekeerd in hun dorp vertelden ze wat hen die ochtend was overkomen. Hun dorpsgenoten geloofden er niets van en werden vreselijk boos om dat onzinverhaal, want zij hadden honger, en ze vonden het een doodzonde dat de twee mannen die grote vis hadden teruggezet in de rivier.

Het vreemde was dat vanaf dat moment alle dorpelingen geen honger meer hadden; ze voelden allemaal een soort van energieën om zich heen die hen tijdelijk schenen te voeden?!

Na verloop van tijd werd het water van de rivier inderdaad schoner en ontstond er een overvloed aan vissen. De dorpelingen waren ontzettend blij en, bij nader inzien, begonnen ze het verhaal van de vissers – over de grote vis die tot hen had gesproken – tóch te geloven.

Weet dat er buitenaardsen zijn die zich – om de mens geen schrik aan te jagen – in een andere hoedanigheid kunnen manifesteren. In het geval hierboven was dat dus in de vorm van een grote vis.
Deze buitenaardse ‘vis’ zorgde voor schoon water en een overvloed aan eten voor de dorpelingen, maar hij leerde hen ook dat de wonderen deze wereld echt nog niet uit zijn!

Veel liefs, Ans

Fawn closeup

Een jongeman ging goed gezind het bos in om te jagen. Hij vond het heerlijk om daar op de dieren te jagen om ze vervolgens te doden; dat vond hij een geweldig spannend spel waar hij altijd een kick van kreeg.

Plotseling zag hij een klein hertje in het bos staan. Het beestje was nog heel jong en stond daar op z’n ranke pootjes vlak bij hem. De jonge jager legde z’n geweer aan om het hertje te doden.
Het beestje keek hem vol angst in z’n grote ogen aan, maar dat deerde de jonge jager totaal niet. Net op het moment dat hij zou vuren verscheen er een ‘lichtende bol’ tussen hem en het hertje, waardoor de jonge man heel erg schrok en z’n geweer liet zakken.

Hij keek naar de lichtende bol en op datzelfde moment voelde hij de enorme angst van niet alleen dit jonge hertje maar van álle dieren die hij in het verleden had gedood, en waarbij hij destijds geen enkele emotie had gevoeld. Maar nu voelde hij niet alleen al hun angst maar ook de enorme pijn die al die dieren hadden moeten doorstaan. De jongeman dacht dat hij gek werd, want voor het eerst in z’n leven voelde hij zelf grote pijn, angst en verwarring, en dat was bijna ondraaglijk.

Plotseling hoorde hij een stem die zei: ‘Gij zult niet doden!’ De jonge jager dacht God te aanschouwen in dat bijzondere Licht. Hij ervoer dit alles als een belangrijke waarschuwing, dus ging hij, zonder verder te jagen en nog steeds vol angst, terug naar z’n huis. Vanaf dat moment veranderde hij z’n leven drastisch: i.p.v. ze te doden ging hij zich juist inzetten voor het welzijn van alle dieren …. en eerlijk gezegd is dat iets wat álle mensen zouden moeten doen.

Veel liefs, Ans

Twee Arabische kamelenhoeders liepen met hun kamelen door de hete woestijn. Ze waren op weg naar de grote, jaarlijkse kamelenmarkt waar vele andere Arabieren met hun kamelen bijeen komen om hun dieren te verhandelen. Alle kamelenhoeders kijken er altijd erg naar uit om elkaar daar met zovelen te ontmoeten, en feest te vieren natuurlijk.

Plotseling stak er, vanuit het niets, een hele sterke wind op met de kracht van een orkaan. De twee mannen zagen hoe al hun kamelen door de sterke wind werden opgetild en verderop in de woestijn belandden. Het volgende moment werden de kamelenhoeders zelf ook verplaatst door de storm, maar zíj belandden in een volkomen vreemd en onbekend gebied, en vóór hen vormde zich een soort van tunnel waarin de beide mannen werden opgenomen. Het leek wel of ze op een enorme glijbaan waren beland die hen naar het binnenste van de Aarde leidde?!
Even later stonden ze beduusd in een voor hen volledig onbekende, wonderlijke wereld.

De mannen dachten dat ze dood waren en via ‘de tunnel’ in het hiernamaals waren aangekomen. Om dat te testen knepen ze elkaar, maar dat voelden ze, dus ze waren níet in de Hemel, maar waar waren ze dan wél beland?!

Voor zich zagen ze een prachtige stad die straalde in het zonlicht, maar het vreemde was dat ze nergens een zon konden ontdekken. De mannen waren toch wel nieuwsgierig naar waar ze nu terecht gekomen waren, dus besloten ze om samen op verkenning te gaan. Vol verwondering liepen ze door de lege straten met prachtige gebouwen, echter, toen ze op een plein kwamen zagen ze daar allerlei vreemde, mensachtige wezens die een onbekende, voor de Arabische mannen, onverstaanbare taal spraken. Tot hun verbazing zagen ze ook wezens die zich verplaatsten met een soort van vliegende lichtscheepjes?! Toen dachten de mannen dat ze serieus gek geworden waren.

Tot hun schrik kwam één van de wezens naar hen toe. Het wezen sprak hen heel vriendelijk aan – notabene in hun eigen Arabische taal -, en legde hen uit dat ze in het binnenste van de Aarde waren. Vol ongeloof hoorden de mannen dit aan en zeiden: ‘Maar dat kan niet, want de Aarde brandt toch van binnen?’ Het wezen legde hen uit dat de Aarde hol is en dat er vlak onder de aardkorst lava-activiteiten zijn, die bij tijd en wijle zichtbaar zijn door vulkaanuitbarstingen.

Het wezen vertelde hen ook dat er ‘andere werelden’ tussen de sterren bestaan, en dat hij – en de andere wezens die ze daar zagen – afkomstig waren van die ‘andere werelden’, en dat zij regelmatig de Aarde bezochten met hun ‘vliegende Hemelschepen’. Zij gaan dan vaak naar de diverse steden in het binnenste van de Aarde, alwaar zij zich kunnen verplaatsen met hele kleine, vliegende lichtscheepjes.

De wezens nodigden de kamelenhoeders uit om met z’n tweetjes plaats te nemen in één van hun lichtscheepjes. Beide mannen hadden wel eens gehoord van ‘vliegende voorwerpen’ in de lucht, maar naar hun idee waren dat dan fakirs op een vliegend tapijt oid, net zoals in de sprookjes, en nu zaten ze zélf in ‘een vliegend voorwerp’! De mannen kregen een soort van rondleiding door de ondergrondse stad. Ze keken hun ogen uit in die prachtige, wonderlijke, onderaardse wereld en zagen daar een grote verscheidenheid aan buitenaardse wezens.

Van het ene op het andere moment waren ze weer terug in de woestijn waar hun kamelen geduldig op hen stonden te wachten. De storm was geluwd, alles zag er weer uit zoals voorheen, en vol ongeloof over wat ze zojuist hadden ervaren vervolgden de kamelenhoeders hun tocht door de woestijn. Ze besloten dat ze dit allemaal nooit aan iemand anders zouden vertellen, omdat ze bang waren om voor gek verklaard te worden. Maar weet dat geen enkel verhaal of gebeurtenis ooit de Aarde kan of zal verlaten!

En ja, op een gegeven moment was er iemand die deze bijzondere gebeurtenis van de kamelenhoeders ‘oppikte’ dmv een visioen dat tot hem/haar kwam, waardoor dit wonderlijke maar waar gebeurde verhaal alsnóg onder de mensen is gekomen!

Veel liefs, Ans

De Godenkinderen

Aan de voet van een Heilige berg – door de plaatselijke bevolking ook wel Godenberg genoemd – woonde een echtpaar met hun kinderen in een klein, schamel hutje. Ze hadden niet veel maar waren ondanks dat heel gelukkig met elkaar.

Geregeld zagen zij ‘Hemelschepen’ oftewel Ufo’s de top van hun berg in- en uitvliegen. Op een gegeven moment hoorden zij ‘de Goden die uit de Hemel kwamen’ tot zich spreken, ze zeiden: ‘Wij vragen U, schenk ons Uw 2 pasgeborenen, wikkel ze in doeken en leg ze op het platform van de berg. Deze kinderen zullen ‘Godenkinderen’ worden en vrede over de Aarde brengen.’ Met pijn in hun hart deden de ouders wat hen werd gevraagd en brachten ze hun jongste kinderen naar het platform.

Sindsdien gingen ze iedere avond samen de Godenberg op om te kijken of ze Hemelschepen zagen, en als ze er één zagen dan zwaaiden zij naar dat ruimteschip. Soms groette het ruimteschip hen terug door met haar lichten te knipperen. Wanneer dat gebeurde waren de man en vrouw ontzettend gelukkig en zo trots dat hún kinderen destijds uitverkoren waren om ‘Godenkinderen’ te worden.

Op een dag – de man en vrouw waren al heel oud en konden bijna de Godenberg niet meer oplopen – verschenen, zomaar vanuit het niets, hun twee inmiddels volwassen kinderen, die zij jaren geleden aan ‘de Goden’ hadden gegeven. De ouders zagen dat hun kinderen zó mooi en groot geworden waren en dat ze prachtige, liefdevolle ogen hadden die ze nooit meer zouden vergeten.

Beide ‘Godenkinderen’ dankten hun Aardse vader en moeder voor het liefdevolle ‘offeren’ dat zij jaren geleden hadden gedaan. Ze vertelden hun ouders dat ze sindsdien op een prachtige wereld woonden waar alleen maar vrede en harmonie heerst, maar ook dat de Aarde in het verleden net zo mooi was, het was toen het Aardse Paradijs! Ze legden uit dat wanneer op Aarde alles tussen de mensen onderling is uitgewerkt dat dan het Aardse Paradijs weer terug zal keren, dat dan het lam in vrede naast de leeuw zal liggen en niets of niemand nog honger zal lijden op deze Aarde.

Vervolgens namen de twee ‘Godenkinderen’ liefdevol afscheid van hun Aardse ouders omdat ze weer terug gingen naar hun wereld, en even later zagen de vader en moeder hoe hun kinderen werden opgestraald in een Hemelschip …. heel even waren hun kinderen weer bij hen thuis geweest op Aarde.

Veel liefs, Ans

Wedergeboorte als reptiel

Het kan gebeuren dat wanneer iemand een leven heeft geleid waarin hij zeer foute dingen heeft gedaan, dat hij of zij dan – met toestemming van zijn Hogere Zelf – in een volgend leven terugkeert als een gevaarlijk reptiel op Aarde, want op die manier zal hij dan alle agressie die in hem zat op een intense manier kunnen herbeleven, om zo al z’n negativiteit uit te werken.

In dat leven als reptiel moet hij, onder de moeilijkste omstandigheden, weer vechten voor z’n eten en zelfbehoud. Maar wanneer ‘het oude Weten’ nog in hem zit dan kan hij besluiten om in het volgende mensenleven het allemaal anders en beter te doen.

Ik heb zo’n reptiel mogen aanschouwen op het moment dat hij aan het eind van z’n leven werd gedood, en ik zag toen dat hij werd opgehaald door vele lichtende bollen; zijn door hemzelf gekozen ‘straf’ zat er dus op, en hij mocht proberen om het in z’n volgende leven allemaal beter te doen.

Weet dat al onze dierlijke voorvaderen nog steeds in ons menszijn zitten, en dat zij soms, tijdens bijv. een woedeaanval, weer ‘hun kop op kunnen steken’.

Veel liefs, Ans