Maandelijks archief: november 2017

Behulpzame fietser

Een man reed op zijn fiets naar huis. Het begon al donker te worden en het was guur weer. Deze man wist niet of hij de volgende week nog wel een dak boven z’n hoofd zou hebben. Hij had nl. een grote financiële schuld, en als hij die niet binnen een week kon betalen dan zou hij z’n huis worden uitgezet, en ook z’n inboedel zou dan per opbod worden verkocht.

De fietser zag een jonge man – die niet bepaald warm gekleed was – langs de kant van de weg staan. Deze jongeman hield de fietser staande en vroeg of hij met hem mee mocht rijden omdat hij naar een vriend wou die ernstig ziek was, maar dat hij zelf geen vervoer had. De man zag dat de jongen maar een dun overhemd aan had, daarom liet hij hem in de fietstas kijken, want daar moest nog een regenjas in zitten. ‘Pak die maar en trek hem aan, want anders word jij met dit gure weer ook nog ziek.’

Hij vroeg de jongen waar hij moest zijn, waarop die aangaf dat hij naar de Zeven Bomenweg moest. Dat was een flink stuk omrijden voor de man, maar dat vond hij niet erg. ‘Ik breng je wel hoor’ was zijn vriendelijke reactie, ‘spring maar achterop.’

Toen ze bij het huis van de zieke vriend waren aangekomen zei hij dat de jongeman de regenjas mocht houden, waarna hij nog een paar vissen – verpakt in een krant – uit z’n fietstas haalde (die had hij bij de visboer ‘verdient’ door hem te helpen). ‘Eten jij en je vriend daar maar goed van, opdat je vriend weer snel beter mag worden.’

De jongeman bedankte de goede man voor alles, waarna deze weer verder fietste naar z’n eigen huis. Daar deed hij de verwarming aan en ging hij op z’n gemak de overgebleven vis bakken. De man voelde zich tevreden, want hij had die avond iemand kunnen helpen.

Niet veel later brak de dag aan dat de man, vanwege z’n schulden, z’n huis moest verlaten. Hij had geen flauw idee waar hij naartoe kon gaan, want hij had geen familie of vrienden waar hij bij in kon wonen. Maar toen viel er een brief van de woninginstantie door de brievenbus?! In die brief vroegen ze duizendmaal excuses, want ….’ze hadden een fout gemaakt bij de berekening’. Z’n schulden waren per direct kwijtgescholden, en hij mocht dus toch in z’n huis blijven wonen. De man was natuurlijk intens gelukkig met dit goede nieuws, maar hij heeft nooit begrepen hoe dit zo heeft kunnen gebeuren.

Mijn moeder zei altijd: ‘Help de andere mens; geef hem te eten en te drinken, want het kan zo maar zijn dat je een Engel helpt of herbergt.’  Ja, soms worden wij als mens – net als deze fietser – op de proef gesteld of geholpen door een Engel.

Veel liefs, Ans

Het geheime genootschap

Niet zo lang geleden zag ik het volgende beeld: Ergens op een geheime, afgelegen open plek in de natuur staat een groot altaar, met op de achtergrond een enorm groot huis. Op dat altaar ligt een prachtige jonge, hoogzwangere vrouw. Zij is door een zeer geheim broederschap uitgekozen vanwege haar schoonheid, en 9 maanden daarvoor kunstmatig bevrucht met het zaad van één van de allergrootste geleerden van de Aarde. Het broederschap verwacht dat de combinatie van deze mooie vrouw en de geleerde een mooi en intelligent nieuw kind/ras voort zal brengen.

Rondom het altaar met de zwangere vrouw staan leden van dit zeer geheime genootschap. Zij voeren diverse rituelen uit waarbij zij intelligenties uitnodigen om het lichaam van de hoogzwangere vrouw binnen te gaan. En ja, plotseling zien ze dat een energie het lichaam van de vrouw binnentreedt.

Na de geboorte van de baby – het was een jongetje – werd het weggenomen van de moeder om op te groeien en opgeleid te worden bij het geheime genootschap. Het was een prachtig jongetje, maar wat de leraren en begeleiders ook probeerden, het kind was alles behalve intelligent en kon absoluut niet leren. Daar begrepen de mensen van het geheime broederschap helemaal niets van, want z’n moeder was toch bevrucht met het zaad van een zeer intelligent man?!

Weet echter, dat intelligentie in 80 % van de gevallen door de moeder wordt doorgegeven …. en dat is iets waar dit geheime broederschap (nog) geen weet van had.

Veel liefs, Ans