Maandelijks archief: januari 2018

Ik ‘zag’ een jonge vrouw, die net klaar was met haar werk, alleen op straat lopen. Het was al laat en donker buiten, maar deze vrouw was niet bang dus liep ze langs de laatste lantaarnpaal de duisternis in. Ze liep stevig door naar haar huis waar ze echter nooit aan zou komen, want even later werd ze in die duisternis aangereden door een dronken automobilist die, nadat hij de vrouw had aangereden, met z’n auto tegen een boom klapte.

Zowel de jonge vrouw als de dronken bestuurder was op slag dood. Het duurde niet lang voordat het ongeluk door voorbijgangers werd ontdekt, waarna twee ambulances de lichamen van beide slachtoffers meenamen.

Het vreemde was dat op het moment dat de vrouw en man het leven lieten zij zich opeens, en sámen, op een plek bevonden die ze allebei niet kenden?! Het was een hele mooie, maar voor hen beiden onbekende wereld.

Een prachtige man kwam daar naar hen toegelopen en die zei: ‘Kijken jullie samen maar naar deze film’. In die ‘film’ zagen zij allebei hun gezamenlijke, vorige leven aan zich voorbijgaan.
En ze zagen dat ze toen een echtpaar waren, maar ook dat de vrouw in dát leven haar echtgenoot had omgebracht!

Zowel de overleden jonge vrouw als de autobestuurder begreep nu ‘oorzaak en gevolg’ van wat zich toen, in hun gezamenlijke laatste leven, had afgespeeld. En omdat zij béiden tot dit inzicht waren gekomen werd op dat moment hun Karma opgeheven.

Veel liefs, Ans

Voor mijn geestesoog zag ik twee ‘zondaars’ voor een zeer verlichte Yogi staan. Beide mannen wisten niet waarom, maar ze biechtten hun zonden op aan de wijze Yogi. Het leek erop dat de Yogi in een diepe trance was, want hij bewoog of reageerde totaal niet op de twee mannen die voor hem stonden.

De mannen keken elkaar enigszins nerveus aan en zeiden dat als de Yogi toch helemaal niets terug zegt of reageert op hun biecht, dat ze dan maar beter weer huiswaarts konden gaan. Maar op het moment dat ze wilden vertrekken ‘hoorden’ ze allebei in hun hoofd:

Ga huiswaarts, want jullie berouw alleen al is voldoende om jullie zonden kwijt te schelden, maar maak het thuis wel goed met degenen die jullie benadeeld hebben.’

Beide mannen waren verward, want de Yogi had zojuist tot hen ‘gesproken’ zonder zijn mond en stem te gebruiken?! Zoiets hadden ze nog nooit eerder ervaren; dit was een wonder! Eenmaal thuis deden de mannen wat de Yogi hen had opgedragen.

Ze maakten hun fouten uit het verleden weer goed en daardoor viel er een last van hun schouders met als gevolg dat ze zich een stuk ‘lichter’ voelden.

Veel liefs, Ans

Vliegen als een vogel

Ergens in de polder woonde een jongen die – als zijn laatste levensles op Aarde – ter wereld was gekomen met een zwaar gehandicapt lichaam. Deze jongen heeft nooit kunnen lopen en kon zich amper bewegen, daarom woonde hij bij zijn ouders die hem liefdevol verzorgden.

Ook al zat hij z’n hele leven in een rolstoel, deze jongen onderging zijn (zelfgekozen) lot zonder klagen of zelfmedelijden; hij probeerde juist wat van z’n leven te maken en genoot van de dingen die hij wél kon. Zo zat hij graag voor het raam van z’n ouderlijk huis naar buiten te kijken, want daar zag hij vaak roofvogels boven de weilanden vliegen, en dan droomde hij ervan om – net als die prachtige vogels – vrij overal naartoe te kunnen vliegen.

Op een gegeven moment ging de gezondheid van de jongen snel achteruit; hij kreeg hoge koorts en daardoor droomde hij erg veel. Op een nacht droomde hij dat een grote, witte roofvogel voor hem neerstreek en deze roofvogel nodigde hem uit om op z’n rug met hem mee te vliegen. Dit was de allergrootste wens van de gehandicapte jongen, dus klom hij met z’n laatste krachtsinspanning op de rug van deze prachtige vogel.

De jongen vond het wel een beetje eng, maar de vogel stelde hem gerust met de woorden: ‘Kom, wees niet bang en hou je maar goed vast aan mij’. Op dat moment sloeg de jongen zijn armen om de hals van de roofvogel en zo vlogen ze samen over de hele Aarde. Tijdens die vogelvlucht zag de jongen voor het eerst van z’n leven de enorme schoonheid van de Aarde, en dat maakte hem intens gelukkig! Wat hij wel vreemd vond was dat hij z’n lichaam niet meer voelde; het leek wel of hij verlost was van al z’n pijn en beperkingen?!

Toen de roofvogel al een tijdje met de jongen op z’n rug had rondgevlogen zei hij: ‘En nu ga jij proberen om zélf te vliegen, naast mij. Ik weet dat je het kan, dus vertrouw maar op mij en jezelf.’ Heel voorzichtig liet de jongen de vogel los om vervolgens naast hem mee te vliegen, en dat gaf hem een ongekend gevoel van vrijheid waar hij heel gelukkig van werd.

‘Voortaan zal jij kunnen vliegen waarheen je maar wilt’, zei de vogel, ‘want, zoals je inmiddels zult begrijpen heb je je lichaam losgelaten en is jouw zieke lichaam achtergebleven op de Aarde.’

Onder begeleiding van de roofvogel ‘vloog’ de jongen terug naar z’n ouderlijk huis in de polder, en daar zag hij dat hij overleden was. Hij zag ook het verdriet van z’n ouders, maar toch wou hij voorlopig niets anders meer dan vliegen, vliegen naar waar hij maar wilde.

Omdat de jongen zijn geliefde ouders wilde troosten verscheen hij in hun dromen, en dan vertelde hij hen om niet langer verdrietig te zijn omdat hij nu zo intens gelukkig was.

Veel liefs, Ans

Het ontwaken van de mens

Hebben jullie, net als ik, het gevoel dat er een verschuiving plaatsvindt in ons weten en denken? Dat we iets milder worden, en dat daardoor ons doen en laten verandert? En hebben jullie, net als ik, het gevoel dat je wijzer wordt en dat je daarin begeleid wordt door onzichtbare krachten? Ikzelf heb nl. het gevoel dat er momenteel meer en meer mensen spiritueel ontwaken of ‘geopend’ worden, en er dus steeds meer mensen op zoek gaan naar het goede in en om hen heen.

Het lijkt wel of ons aller Karma langzaamaan aan het oplossen is, waardoor wij onze oude pijnen los kunnen laten en er ruimte voor ‘vernieuwing’ in ons vrijkomt. En het lijkt wel of wij mensen ‘lichter’ worden en dat onze dromen en uittredingen naar andere Werelden frequenter worden, tenminste zo voelt het voor mij.

De laatste tijd zie ik steeds vaker ‘golven van Licht’ over de duisternis van de Aarde schijnen, en al heel lang ervaar ik dat ik, vergeleken met vorige jaren, veel frequenter uittreed naar andere dimensies. In die andere dimensies ontmoet ik ‘gelijkgestemden’. Deze gelijkgestemden komen niet alleen van de Aarde maar ook van andere werelden en/of dimensies, maar tijdens onze ontmoeting in die andere dimensie kennen en herkennen we elkaar.

Alles en iedereen lijkt nu dus dichter tot elkaar te komen, en het ziet er naar uit dat wij, Aardse mensen, meer en meer ‘dimensiereizigers’ gaan worden, en dat we, tijdens onze reizen of uittredingen andere Zielen ontmoeten die wij hier op de Aarde niet kennen, maar daar, in die andere dimensies, wel.

Weet dat wij allen op geestelijk niveau voor altijd met elkaar verbonden zijn, en dat wij, tijdens zo’n ontmoeting in een andere dimensie, één ‘groepsziel’ vormen. En weet dat wij ons gezamenlijk inzetten voor de Aarde en haar bewoners, en dat wij proberen om de mensen te ‘openen’ door hen inzichten en beelden te geven via hun dromen.

Vele, vele van die dimensiereizigers zijn hier momenteel mee bezig, opdat de Aardse mensen ‘lichter’ zullen worden, en zij zich eindelijk los kunnen maken van hun door de elite gemanipuleerde geesten en deze door hen gemanipuleerde Aardse Wereld.

Onze broeders in de andere dimensies willen dat wij mensen ‘ontsnappingspogingen’ gaan doen dmv uittredingen, opdat wij ons los gaan weken van onze Aardse ellende, en wij, samen met hen, een Energetisch Draagveld over de gehele Aarde zullen gaan vormen, en een ieder zullen voeden met onze gezamenlijke Liefdeskracht! Is dat geen mooi toekomstbeeld?!

Veel liefs en een heel Gelukkig Nieuwjaar, Ans