Maandelijks archief: augustus 2018

Vorige week vrijdag heb ik iets bijzonders meegemaakt en afgelopen zondag heeft Merlinde mijn verslag daarvan gefilmd en op mijn Facebook-pagina gezet.

Maar omdat niet iedereen op Facebook zit en het zo’n bijzondere ervaring was die ik heel graag met jullie allemaal wil delen – en omdat het best een complex en lang verhaal is om uit te schrijven – hebben Anja en ik besloten om dat filmpje op YouTube te zetten en de link daarvan op mijn website te vermelden, zodat ook jullie deze bijzondere ervaring kunnen horen ipv lezen.

Veel liefs, Ans

 

Wij mensen hebben de Aarde onteerd en misbruikt, en hebben haar in nog geen 100 jaar tijd compleet vernield en vergiftigd!! Alleen de natuurvolkeren hebben Moeder Aarde – Zij die ons gebaard en gevoed heeft – altijd respectvol behandeld en geëerd.

Wanneer wij mensen zo vernietigend met deze planeet om blijven gaan, dan kan het niet anders dan dat zij ‘klappen’ moet uitdelen dmv natuurrampen opdat wij mensen leren van onze fouten. Als klein kind ‘zag’ ik al beelden van de verschroeide Aarde, en ook hoe hele grote gebieden overspoeld werden door enorme water- en modderstromen.

Er bestaat een mooi boek genaamd De Bijbel waarin De Openbaringen geschreven staan. Weet dat het boek Openbaringen niet in het verleden maar vanuit de verre toekomst geschreven is (alles is immers al geweest). De natuurrampen die in Openbaringen beschreven staan zijn dus eigenlijk voorspellingen voor onze toekomst.

Wij mensen leven nog steeds in een ‘oude droom’, maar weet dat – als wij dat écht willen – wij die nare, oude droom kunnen veranderen (en misschien is het nog niet te laat). Dat kunnen wij doen door ons gezamenlijk, zowel geestelijk als lichamelijk, in te zetten voor de redding van Moeder Aarde, die zó ziek is dat wij haar alleen nog maar kunnen redden met Liefde.

(Wubbo Okkels zei het al: ‘De Aarde heeft kanker in de ernstigste vorm, en wij mensen moeten haar helen met alle Liefde die in ons is)

Dus als er nog Liefde en respect in ons mensen huist dan is nu de tijd om ons massaal in te zetten voor onze doodzieke, stervende Moeder Aarde. En dat kunnen wij doen door Haar dagelijks in het Licht te zetten en Haar onze Liefde te schenken.

Moeder Aarde is op, dus …… HET IS NU ECHT AAN ONS!!

Veel liefs, Ans

P.s. Ik begrijp dat dit geen prettig verhaal en/of toekomstbeeld voor jullie is, maar ‘het staat geschreven’ en te gebeuren, daar kunnen we niet om heen. Weet echter dat degenen die dit allemaal gaan beleven er vóór hun incarnatie voor hebben gekozen om dat in dit leven te (willen) ervaren.

Ondanks dat ik het gisteren heel erg druk had – en dus eigenlijk geen tijd had om te schrijven – kreeg ik toch de volgende boodschap door.

Ik hoorde zeggen: ‘Mensen van de Aarde. Wij hebben U en Moeder Aarde zo lief. Wij Lichtwerkers staan klaar om U te helpen met de Aarde, om haar nu en in de toekomstige zware tijden zoveel mogelijk in balans te houden.

Zij die gezegend zijn met het ‘talent’ om ons te zien en onze boodschappen te ontvangen heten wij van harte welkom, en hopen op Uw samenwerking met ons. Ontmoet ons in Uw dromen, hoor ons om U heen of raadpleeg Uw intuïtie, want op die manier kunnen wij Lichtwerkers samenwerken en iets doen voor U en Moeder Aarde. Echter, de mens moet vrijwillig zijn medewerking verlenen, want de ‘Wet van het Universum’ verbiedt ons om in te grijpen in Uw evolutie.

In Liefde groeten wij U, en weet dat wij er altijd voor U zijn in goede en in slechte tijden.”

Dit bericht kreeg ik van een Hemels Wezen of Lichtwerker door.

Dat overkomt mij niet alleen, want ik zie en hoor andere mensen in mijn omgeving die momenteel soortgelijke berichten ‘doorkrijgen’.

Aangezien we in een kritieke fase zitten heb ik het idee dat nu echt alle zeilen worden bijgezet, waarbij alle Lichtwerkers worden ingeschakeld om deze belangrijke boodschappen aan de mensheid door te geven.

Veel liefs, Ans

Wie goed doet, goed ontmoet

Ergens in een polder in Nederland woonde een nog jonge boer met z’n lieve vrouw en hun 2 kindjes. Deze boer had maar een klein lapje grond om te verbouwen, maar van de opbrengsten daarvan konden hij en z’n gezinnetje precies rondkomen. Hij was een eenvoudig maar evengoed wijs man, en was er stellig van overtuigd dat er ‘meer was tussen Hemel en Aarde’.

Aangezien er al weken geen regen was gevallen kampte heel Nederland met extreme droogte waardoor de boeren vreesden voor hun oogst. Ook deze jonge boer maakte zich grote zorgen en toen hij ‘s ochtendsvroeg bij z’n akker stond om te kijken hoe z’n gewassen er bij stonden moest hij huilen, niet om zichzelf maar om de aardappelen die hij daar in het voorjaar had gepoot, en die nu geen enkele kans hadden om tot wasdom te komen.

Als het niet heel snel zou gaan regenen dan zou zijn complete aardappeloogst verloren gaan en hijzelf waarschijnlijk failliet! Verder de polder inkijkend keek hij naar de enorme akkervelden van z’n ‘buurman’ – dat was een succesvol herenboer – rijk geworden dankzij de opbrengsten van z’n enorme lappen grond die hij door z’n vele personeel liet bewerken met grote landbouwmachines -, en ook zíjn grote akkervelden lagen er troosteloos bij vanwege de aanhoudende droogte.

Opeens werd de aandacht van de jonge boer getrokken door ‘iets’ in de de lucht boven hem; daar zag hij een groot, vreemd voorwerp dat precies boven zijn akker ‘hing’. Zoiets had de boer nog nooit eerder in z’n leven gezien! Dit object was geheel doorzichtig – het leek wel organisch – en had de vorm en kleur van een grote, doorzichtige kwal; heel bijzonder en mooi tegelijk!

Gefascineerd keek de jonge boer naar boven; hij zwaaide naar dit vreemde, mooie voorwerp en heette het welkom. Toen hoorde hij vanuit het niets een stem die zei:

‘U bent een goed mens. Als de gehele mensheid was zoals U dan zou het Paradijs nog bestaan op deze Aarde. Wij willen U en de Uwen helpen.’

Daarna zweeg de stem en het doorzichtige voorwerp verdween van het ene op het andere moment, de jonge boer in verwarring achterlatend.

Zo snel als hij kon liep de boer terug naar z’n huisje om z’n vrouw te vertellen wat hem zojuist was overkomen. Op het moment dat hij naar binnen ging begon het buiten heel hard te regenen, en dat ging de rest van de dag zo door. Maar ook de daarop volgende weken viel er regelmatig een verfrissende regenbui over zijn akkerland.

De jonge boer was intens blij voor zijn aardappelplanten die zienderogen opleefden dankzij die regenbuien. Het vreemde was echter dat het in al die weken alleen boven het land van deze jonge boer regende en niet boven de akkers van z’n buurman, de herenboer?! Daar viel geen spatje regen, waardoor diens oogst volledig verloren ging.

De aardappeloogst van de kleine boer echter was dat seizoen niet alleen gered maar ook zeer geslaagd, waardoor hij en z’n gezin er dat jaar, financieel gezien, heel goed uitsprongen.

Er is een gezegde dat zegt: ‘Wie goed doet, goed ontmoet’ ….. in dit geval kwam dat dus duidelijk uit.

Veel liefs, Ans