Kristalwerelden

Begin deze maand ging ik samen met mijn vriendin Anja een paar dagen op vakantie naar Limburg. Op de eerste vakantiedag kochten we allebei een prachtige amethist met daarin opgesloten een ader van bergkristal. Diezelfde avond nog kreeg ik het woord ‘symbiose’ door – symbiose is een vorm van ‘samenleving’ tussen twee organismen tot wederzijds voordeel, en dankzij de symbiose van de amethist en het bergkristal zijn deze Kristallen zelfreinigend.

De volgende dagen kreeg ik steeds prachtig mooie Kristallen voor mijn geestesoog te zien, alleen begreep ik toen nog niet waarom. Ter afsluiting van ons weekje in Limburg besloten we om op onze terugreis de net nieuw gelegde graancirkelformatie in Standdaarbuiten te bezoeken.

Samen met nog een paar andere bezoekers ontspanden wij ons in één van de cirkels (m’n hondje Chua viel gelijk in slaap), en wéér lieten zich vele schitterende Kristallen aan mij zien; in de graancirkel zelf ‘zag’ ik verschillende wezens en ook twee van mijn eigen buitenaardse vrienden.

Plotseling kwam er een prachtig, menselijk wezen met lang, ravenzwart haar naar mij toe, en met een stralende lach zei hij tegen mij: ‘Kom, het is nu tijd om je te verwijzen naar een prachtige, oude Wereld.’ Vervolgens wees hij naar iets in de lucht, en toen ik keek zag ik daar een prachtige verlichte weg die bijna tot in de Hemel reikte, maar ik zag ook dat er niets was waar je je aan vast kon houden, dus ik vroeg dit prachtige wezen of hij mijn gids wou zijn.

Hij keek me liefdevol aan en antwoordde: ‘Je weet toch dat jij je eigen gids, eigen weten, en eigen God bent? Kom, transformeer je angst en er zullen jou prachtige dingen getoond worden.’ Vervolgens ging ik alléén op die verlichte weg naar boven. Plotseling stond ik bij een soort tempel van bergkristal, en de kleurenpracht die ontstond door het licht dat daar doorheen scheen was onbeschrijfelijk mooi.

Bovenop deze Kristallen tempel zag ik iets dat leek op een Kristallen Ster; die begon te draaien, zó snel dat er een opening ontstond waarin ik werd ‘opgenomen’. En plotseling bevond ik mij in een Wereld die volledig bestond uit Kristallen en Edelstenen in de meest wonderschone kleuren; er waren Kristallen bij die zo groot waren als flatgebouwen! De kleuren van deze Kristallen waren adembenemend mooi en ik voelde hun gigantische energieën op mij inwerken.

Ik hoorde een stem zeggen:

‘Welkom. Je bevindt je in één van de oudste Werelden die er bestaan in dit grote Universum. Hier leven alleen Kristallen, en ál het Weten, álle Wijsheden zijn in deze Kristallen opgeslagen. Deze Kristallen leven allen, en Ze zijn het oudste en wijste volk wat er bestaat. Hun energieën kunnen zich, als het nodig is, los maken uit de Kristallen en reizen naar waarheen Zij maar willen, en Zij kunnen iedere vorm aannemen om Hun kennis te verspreiden en alles te helen.’

Plotseling maakte zich een wezen los uit één van die Kristallen; het was een doorzichtig wezen dat ik ooit eerder had gezien? ……. het was hetzélfde prachtige wezen dat ik eind vorig jaar áchter Robbert van den Broeke had gezien tijdens z’n Kerstlezing! Terwijl ik mij nog verwonderde dat ik op deze wonderschone Kristalwereld een kijkje mocht nemen, voelde ik hoe ik langzaam weer terug zweefde naar de graancirkel in Standdaarbuiten.
Deze prachtige ervaring in de graancirkel zal ik nooit meer vergeten, want dit bezoek voelde voor mij als een inwijding in die Kristallen, oude Wereld …… en nú begrijp ik pas waarom de Kristallen al die dagen daarvoor, als een soort van voorproefje, aan mij getoond werden.

Veel liefs, Ans

Amethist en bergkristal