Bijzondere busreis

Vorige week zag ik tijdens een uittreding het volgende: Ik was samen met een reisgezelschap op vakantie naar een afgelegen eiland. Op een dag zouden wij het eiland gaan verkennen, dus stond er ‘s morgens een tourbusje klaar om ons gezelschap rond te rijden.

Vlak voor vertrek gaf ik aan dat ik nog gauw even naar het toilet wilde. Toen ik even later naar buiten kwam zag ik tot m’n schrik dat het busje – waarin de rest van mijn reisgezelschap al had plaatsgenomen – een soort van ‘rimpeling’ onderging, waarna hij plots verdween?!

Ik sprak daar een ‘lokale’ man over aan die ik even later tegenkwam, waarna hij mysterieus glimlachte en zei: ‘Ja, dat gebeurt hier wel vaker. Er schijnen hier ‘doorgangen naar andere dimensies’ te zijn. Wanneer zo’n bus of auto een tijdje later weer terugkeert dan zijn de inzittenden daarvan compleet in de war. Het gebeurt ook wel eens dat wij ze nooit meer terugzien; zij verdwijnen dan voorgoed in het niets. Maar, kom even mee want ik wil je nog iets laten zien.’

De man nam mij mee naar een groot gebouw, en daar binnen zag ik veel mensen met witte jassen aan die daar aan het werk waren. De man vertelde me: ‘Hier worden mensen gekopieerd oftewel gekloond.

Het enige dat ze daarvoor nodig hebben is het DNA van een persoon.

Als het klonen goed verloopt dan is er geen verschil te zien tussen de originele, echte mens en de gecreëerde mens, en zal die kloon voor eeuwig kunnen blijven bestaan, want dat lichaam zal zich keer op keer blijven vernieuwen.  Zo kunnen er dus van het DNA van maar één persoon hele legers gecreëerd worden van soldaten die niet te doden zijn.’

(Noot van Ans:

Dat soort legers heb ik als kind al ‘gezien’ (staat beschreven in m’n boek). Dat vond ik toen heel fascinerend maar tegelijk ook beangstigend om te zien. Ik geloof dat dit soort ontwikkelingen in het diepste geheim al heel lang gaande zijn.)

Dit eiland bleek een heel geschikte locatie voor zo’n ‘kloon-laboratorium’, want, op een enkele toerist na kwam er verder geen sterveling naar dit afgelegen oord.

Toen ik na de ‘bezichtiging’ het gebouw weer uitliep zag ik tot mijn blijdschap dat het busje met mijn reisgezelschap er weer stond. Mijn reisgenoten stapten uit het busje, maar bleken geen idee te hebben van wat hen zojuist was overkomen.

Toen ik hen vertelde wat ik die ochtend allemaal had gezien en meegemaakt drong dat niet tot hen door; ze reageerden totaal niet op mijn bijzondere verhaal maar keken allemaal een beetje verdwaasd of ‘afwezig’ voor zich uit. Zou het kunnen zijn dat er, tijdens hun verdwijning, DNA bij hen is afgenomen, maar dat zij zich dat niet meer kunnen herinneren?

Als kind heb ik een keer meegemaakt dat een heel klein ‘vliegend voorwerp’ (dat niet van hier kwam) langs mijn armpje schampte, waardoor er een klein wondje ontstond. Een hele tijd later werd ik, tijdens een uittreding, meegenomen naar een ‘andere wereld’ waar ik heel veel gekloonde oftewel gekopieerde mensen zag.

Tussen al die gekopieerde mensen zag ik ook mezelf, en dat was een hele vreemde gewaarwording!

Veel liefs, Ans