Jacob Rothschild

Opeens verschenen er twee buitenaardsen tegenover één van de rijkste en machtigste mannen van de Aarde. Deze man was zó extreem rijk dat wanneer hij z’n enorme kapitaal zou verdelen onder alle Aardbewoners een ieder van hen een rijk mens zou zijn, maar helaas kwam het woord ‘delen’ niet voor in zijn woordenboek.

Gedurende zijn lange leven was deze, inmiddels stokoude man de belichaming van het geld zelf geworden, en was hij alleen maar geïnteresseerd in hoe hij alles op de Aarde kon manipuleren d.m.v. geld. Maar nu stonden er dus twee buitenaardsen voor deze oude man.

Het bizarre was dat hij zich op dat moment helemaal niet meer kon bewegen – het leek wel of hij versteend was – hij kon zelfs z’n personeel niet alarmeren?! Wat de oude man niet wist was dat niet alleen híj maar alle mensen in dat gebouw zich totaal niet meer konden bewegen.

De buitenaardse wezens keken de oude man liefdevol aan en zeiden:

‘Wij weten dat U en de Uwen d.m.v. leugens en manipulatie bijna de gehele Aarde in Uw bezit heeft gekregen. Echter, in het Hiernamaals zult U geen profijt hebben van Uw enorme rijkdom, want in het Eeuwige Leven kunt U niets kopen met al Uw geld, en zult U het Eeuwige Leven nooit ervaren zoals U verwacht dat het zal zijn.

Want na dit leven zult U weer helemaal van voren af aan moeten beginnen als een eeneiige cel, en dat is het directe gevolg van Uw intens slechte daden in dit leven jegens de mensheid en de Aarde; dat heet Oorzaak en Gevolg.

Maar, door in Uw huidige leven alsnog één of meerdere ‘goede daden’  te verrichten zult U Uw toekomstige evolutieproces kunnen versnellen. U zou bijv. al Uw geld na kunnen laten aan de armen der Aarde, opdat ook zij voortaan voldoende te eten en een dak boven hun hoofd zullen hebben.

U zou er ook voor kunnen zorgen dat alle ziektes worden uitgebannen of dat de Aarde weer een mooie, schone planeet wordt. De keuze is aan U en de Uwen – aangezien de verantwoordelijkheid voor het welzijn van de mensheid en Moeder Aarde niet geheel en alleen bij U ligt.’

Na deze boodschap waren de wezens even plotseling verdwenen als ze verschenen waren, en werd ‘de betovering’ verbroken, waardoor de oude man en de overige mensen in het gebouw zich weer vrijelijk konden bewegen.

De oude man dacht na over wat hem zojuist was overkomen en gezegd, waarna hij in woede ontstak en zei: ‘Ik laat mij door niets of niemand vertellen wat ik moet doen – waar diegene ook vandaan mag komen – want mijn doel in dit leven is om de gehele Aarde te beheersen: De Aarde behoort mij toe!’

En de oude man – in wie zoveel kwaad vertegenwoordigd was – nam zich resoluut voor dat hij voor niemand zou wijken, zelfs niet voor deze buitenaardse wezens!

Daarmee bezegelde hij z’n eigen lot.

Veel liefs, Ans