De stervende Aarde

Ik zag een groot moederschip vanwaaruit een kleine Ufo, een soort verkenner, naar buiten kwam. Deze kleine Ufo landde op een open plek vlakbij de Oude Maas en de prachtige Grienden, en even later zag ik dat er twee menselijk uitziende wezens uitstapten. Het begon al te schemeren, maar dat was geen probleem voor deze buitenaardsen, want zij hadden apparatuur bij zich waarmee ze alles zichtbaar konden maken, ook in het donker. De twee buitenaardsen namen diverse monsters van de bodem, het water en de lucht. Ze kwamen tot de ontdekking dat de vervuiling erger was dan ze hadden gedacht, en ontsteld zeiden ze tegen elkaar: ‘De gehele Aarde is vervuild, zo ook de mensen, de dieren en de natuur!’

Beide wezens gingen op een bankje zitten en keken over het water naar de lichtjes van de huizen aan de overkant van de Oude Maas, en vol teleurstelling concludeerden ze: ‘Alles wat hier op de Aarde leeft is ziek en op sterven na dood.’ De wezens waren in shock want was dít nou die mooie, blauwe planeet waarover hun voorouders op hún wereld hadden verteld dat het ‘de diamant van het Universum’ was?! Nog vele buitenaardsen willen, net als hen, deze ‘diamant van het Universum’ nog eens bezoeken, maar de wezens zagen nu dat de planeet Aarde helemaal op was, ze kon niet meer. Beiden moesten huilen toen ze keken naar deze prachtige, maar stervende planeet, en ze wisten dat ze níet in mochten grijpen, dat is een Universele Wet!

Deze buitenaardsen wisten dat er in het verleden al vele pogingen waren gedaan om de ‘leiders’ van deze Aarde te overtuigen om te stoppen met hun allesvernietigende vervuilingen. Deze wezens wisten ook dat vele leiders van andere, buitenaardse werelden meerdere malen hadden aangeboden om te helpen bij het opruimen van de vervuiling op de Aarde – bovendien kenden zij goede alternatieven zoals schone energie -, maar de Aardse leiders sloegen dat aanbod af en lieten de buitenaardsen weten dat ze geen ‘inmenging van buitenaf’ op de Aarde wilden.

De buitenaardsen weten ook wie de échte – maar voor het publiek onzichtbare – leiders van de Aarde zijn die achter de vervuiling van de Aarde zitten. En ze hebben aangegeven dat ze weten dat diezelfde ‘onzichtbare leiders’ heel lang geleden opzettelijk de oorspronkelijke trilling van de Aarde hebben veranderd, net zoals ze in de vorige eeuw de stemming van de muziek hebben veranderd van 432 Hertz naar 440 Hertz.

Één van de gevolgen hiervan is dat onze Aarde continu overspoeld wordt door muziek met deze – voor ons negatieve – frequentie, waardoor niet alleen wij mensen, maar ook de natuur beïnvloed wordt en verandert in negatieve zin! De buitenaardsen zijn het erover eens dat zowel planeet Aarde als de aardse muziek hun oude, oorspronkelijke frequentie weer terug moeten krijgen, want alleen dat al zal enorm helend kunnen werken voor Moeder Aarde en alles wat daarop leeft!

Verdrietig stapten de beide wezens weer terug in hun kleine Ufo, waarna zij opstegen naar hun moederschip. Eenmaal aan boord van het moederschip vertelden ze dat ze, getriggerd door de mooie verhalen van hun voorouders, zó verlangd hadden naar hun bezoek aan deze prachtige, blauwe planeet, en dat zij die mooie verhalen ook zélf door hadden willen geven aan hún nakomelingen, maar dat de Aarde in niets meer lijkt op die prachtige planeet uit de legende van voorheen, en dat ze nu overbevolkt, vervuild en stervende is.

Het enige dat deze buitenaardsen nog kunnen doen is hopen dat de mensheid snel tot inzicht mag komen, en dat zij hun Liefde gaan geven aan deze prachtige Moeder Aarde ….. en met een ongelooflijke snelheid schoot het moederschip, met aan boord de twee teleurgestelde bezoekers van de planeet Aarde, het Universum in.

Veel liefs, Ans

Noot van Ans:

Terwijl Anja en ik het stukje tekst over de oorspronkelijke frequentie van de Aarde bespreken liet Lobob mij heel luid en duidelijk die frequentie of toon horen, zó hard dat ik Anja haast niet meer kon verstaan.