De verleding weerstaan

De verleding weerstaan

Vroeger was ik een klein, jongensachtig meisje dat het liefst in bomen klom. Toen ik een jaar of 15 was sprong ik nog steeds graag over de slootjes en was ik totaal niet geïnteresseerd in jongens zoals de meeste meisjes van die leeftijd. Dat wetende maakt de volgende gebeurtenis best wel vreemd.

In mijn dorp kende iedereen elkaar en normaal gesproken kwamen onze dorpsgenoten en/of bekenden bij ons via de achterdeur en riepen dan ‘Volk‘. Maar op een zondag werd er, vroeg in de ochtend, bij ons aan de vóórdeur gebeld, dus opende ik nieuwsgierig de deur om te kijken wie dat dan wel kon zijn.

Voor onze deur stond een vreemdeling. Het was een ongelooflijk mooie jongeman met prachtig zwart haar en mooie helderblauwe ogen; echt zo’n Adonis waarvan je zegt dat ie alle 7 schoonheden vertegenwoordigde. Hij was gekleed volgens de allerlaatste mode en ik schatte hem een jaar of 25.

Deze jongeman hadden wij nog nooit eerder in ons dorp gezien, maar we nodigden hem wel uit om binnen te komen. Ik zag dat hij een paar fluwelen doosjes bij zich had; dat vond ik wel vreemd maar het maakte mij nóg nieuwsgieriger natuurlijk.

Eenmaal binnen sprak de jongeman mijn vader aan en zei: ‘Ik wil U vragen om de hand van Uw dochter’, waarna mijn vader vroeg welke dochter hij bedoelde want hij had er vier. De jongeman wees naar mij en zei ‘Uw jongste dochter’, en hij gaf me de geschenkdoosjes die voor mij bleken te zijn. In deze fluwelen doosjes zag ik sieraden die, zonder twijfel, erg duur waren, maar ik bekeek de kostbare juwelen even en dacht bij mezelf ‘Wat moet ik dáár nou mee?!’

Ik was niet langer geïnteresseerd in deze vreemdeling en z’n dure geschenken, dus vroeg ik aan mijn vader of ik naar buiten mocht om te spelen. Dat vond hij prima, en vlak voor ik naar buiten liep hoorde ik m’n vader nog zeggen ‘Het is nog maar een kind’. Buiten vertelde ik aan mijn speelkameraden dat er zojuist een onbekende man – die zeker 10 jaar ouder was dan ik – om mijn hand had gevraagd, en daar moesten wij samen hartelijk om lachen.

Maar wie of wat was deze bijzondere vreemdeling? Mijn vader, die zelf een medium was, had direct de achterliggende bedoelingen van deze man aangevoeld, dus natuurlijk was zijn antwoord op dit verzoek negatief. Nooit zou hij z’n dochter meegeven aan deze jongeman, bij wie hij voorvoelde dat z’n bedoelingen niet zuiver waren!

Deze vreemdeling wist nl. precies wie ik was en waar ik oorspronkelijk vandaan kwam, en dat ik op de Aarde geïncarneerd was met een speciale missie. Daarom probeerde deze mooie jongeman mij te ‘verleiden’ met o.a. kostbare geschenken om mij van mijn taak hier op Aarde te weerhouden. Gelukkig had mijn vader hem direct door en heeft hij daar een stokje voor gestoken!

Dit verhaal uit mijn jonge jaren wil ik vertellen om de Lichtwerkers onder jullie te waarschuwen, omdat dit soort (vaak materiële) ‘verleidingen’ ook op jullie pad kunnen komen met de bedoeling om ook jullie van jullie oorspronkelijke missie af te leiden …. dus weet waarvoor je kiest!

Veel liefs, Ans