Een groepje mannen was met een kleine boot de zee opgevaren om te vissen. Toen ze op de volle zee waren hoorden ze op de boordradio dat er een vreselijke storm op komst was. Vanaf dat moment maakten ze zich grote zorgen want hun boot was al oud en had weinig technische hulpmiddelen aan boord, dus hoe zouden zij die zware storm doorstaan?!

Op dat moment zagen de vissers dat hun boot ‘begeleid’ werd door een school dolfijnen; alleen zwommen ze niet voor de boot uit – wat dolfijnen normaal gesproken doen – maar vlak náást hun boot. Eén van de mannen keek nieuwsgierig over de reling en zag toen dat er tussen deze dolfijnen een klein, jong dolfijntje zwom. Tot zijn afschuw zag hij dat er een kluwen plastic draad rondom het lijfje van het kleine diertje gewikkeld zat. (Zoals jullie weten zijn álle oceanen en wateren inmiddels ernstig vervuild door plastic, hetgeen de dieren die in die wateren leven fataal wordt).

De volwassen dolfijnen probeerden d.m.v. luid gekwetter de aandacht van de vissers te trekken en hen duidelijk te maken dat het jonge dolfijntje hulp nodig had. Één van de vissers kon dat dierenleed niet aanzien en sprong – met gevaar voor eigen leven en gewapend met een scherp mes – het koude water in om het jonge dolfijntje te redden. Dat was best gevaarlijk want het zeewater was niet alleen heel koud, maar ook erg woest en onstuimig vanwege de beginnende storm! Uiteindelijk lukte het de visser om – met veel krachtsinspanning – het dolfijnenjong te bevrijden van het plastic draad, waarna de man vermoeid en door en door koud weer aan boord werd geholpen door z’n trotse kameraden.

Wat er daarna gebeurde was heel mooi en bijzonder tegelijk, want ná de reddingsactie gingen de dolfijnen vóór de vissersboot uit zwemmen, en loodsten op die manier hun scheepje naar rustiger, veiliger vaarwater. Dankzij de hulp van de dolfijnen ontsnapten deze vissers met hun boot aan de gevaarlijke storm, die – zo hoorden zij later – vele andere schepen incl. bemanning fataal was geworden.

Ja, mens en dier kunnen niet buiten elkaar …. en weet dat dolfijnen onze spirituele broeders zijn!

Veel liefs, Ans