Soldaten

Soldaten

Vorige week zag en hoorde ik op de tv de marsmuziek van de Militaire Taptoe in Delft. Toen ik even mijn ogen sloot veranderde alles om mij heen, en zag ik in een visioen vele oorlogsbeelden met soldaten die vreselijk bang waren, waarna ik vele soldaten zag sneuvelen in het oorlogsgeweld; dat was geen prettig gezicht.

Even later zag ik, in datzelfde visioen, een groepje gesneuvelde soldaten die overgegaan waren, maar daar nog geen weet van hadden. Ook ná het overlijden werken oorlogstrauma’s nog gewoon door, want deze soldaten liepen nog steeds angstig rond met hun geweren in de aanslag. Echter één soldaat die helemaal voorop liep had geen geweer maar droeg een enorm groot, houten kruis?!

In eerste instantie kon ik geen contact met deze getraumatiseerde soldatenzielen maken, maar even later aanschouwden ze mij toch. Ik vroeg aan de soldaat die voorop liep waarom hij dat grote houten kruis droeg?
De jonge soldaat keek me met z’n angstige ogen aan en zei: ‘Voor onze veiligheid en tegen de vele demonen, want het is een hel waarin we hier leven.’ ‘Maar weten jullie dan niet dat de oorlog allang voorbij is?’ vroeg ik hem.

De groep angstige soldaten keek schichtig om zich heen, en ja, langzaamaan verdwenen de verschrikkelijke oorlogstaferelen en deze maakten plaats voor de beelden van een wereld zónder oorlog. De overleden soldaten keken blij en dankbaar om zich heen en zeiden: ‘Dan kunnen wij weer terug naar huis, kan jij ons daar naartoe brengen?’

Aangezien deze soldaten al heel lang ‘dolende’ waren, waren er inmiddels al veel van hun Aardse familieleden overleden en overgegaan naar de Astrale Wereld, dus ik zei: ‘Ja hoor, kom maar met me mee, dan lopen wij samen naar dat Licht daar verderop, want jullie oorlog en lijden is vanaf nu voorbij.’

Vanuit de verte kwam een Licht snel naderbij; het werd groter en groter en leek zich te openen, en in dat prachtige, grote Licht stonden hun reeds overgegane familieleden en dierbaren hen Liefdevol op te wachten. Opgelucht en vol blijdschap omarmden zij elkaar, waarna de soldaten eindelijk ook opgenomen konden worden in het Licht.

Helaas zijn er nog vele dwalende Zielen van overleden soldaten onder ons.

Veel liefs, Ans