Boerderij met ufo

Boerderij met ufo

In een gehucht, niet ver hier vandaan, stond een vervallen boerderijtje waarin een boeren echtpaar op leeftijd woonde. Zij hadden een stukje land bij hun boerderijtje en leefden daar hun leven met alleen nog een paar koeien, geiten, kippen en met hun honden en katten; ze waren en leefden zelfvoorzienend.

Er kwamen nauwelijks mensen bij hen over de vloer, zodoende kwamen ze met maar weinig mensen in aanraking; daar hadden ze sowieso geen behoefte aan. Deze man en vrouw waren erg op zichzelf; er was maar een enkeling welkom in hun boerderijtje.

Op een druilerige dag ging de boer naar z’n schuur. Tot zijn ontsteltenis zag hij daar een klein menselijk wezen liggen; de boer had nog nooit zo’n vreemd mens gezien! Vol angst liep hij er naar toe en zag toen dat het wezen ziek was. Het wezen stak zijn hand naar hem uit en keek hem liefdevol aan. De boer kon echter niet praten met dit wezen.

Behoedzaam tilde hij het wezen op en hij voelde toen dat het bijna niets woog. Hij bracht het wezen naar de hooizolder en legde hem daar voorzichtig in het stro. Toen riep de boer z’n vrouw erbij en zij dekte het zieke wezen toe met een deken. De boer en z’n vrouw waren het er over eens dat ze alles zouden doen om dit wezen weer beter te maken.

Niet veel later stonden er een paar mensen aan de deur die het echtpaar niet kende, en zij vroegen de boer of ze misschien een vreemd wezen hadden gezien? De boer antwoordde ‘Nee’ en liet weten dat ‘hij het te druk had voor zo’n onzinnig verhaal’, waarna hij z’n koeien ging melken.

Het echtpaar verzorgde het wezen zo goed als zij konden, en zij gingen van dit wezen houden omdat zij zelf geen kinderen hadden. Later ontdekten zij dat ze wél met dit wezen konden communiceren; zij hoorden zijn stem als het ware ín hun hoofd.

Terwijl hij naar de sterren in de lucht wees vertelde het wezen hen, op een telepathische manier, dat hij van de sterren kwam. Het echtpaar begreep toen niet wat het wezen bedoelde, maar ze vonden het wel een prachtig verhaal!

Op een dag vertelde het wezen aan de boer en z’n vrouw dat hij weer opgeknapt was en dat hij binnenkort opgehaald zou worden door z’n sterrenvolk. Een paar weken later bedankte het wezen hen, en gaf hij hen iets wat op een Kristal leek. Hij vertelde dat ze, wanneer hij vertrokken zou zijn, dan met behulp van dat Kristal contact met hem konden maken.

Op een dag was het wezen plotseling verdwenen. De man en vrouw wisten niet hoe dat kon, ze begrepen er helemaal niets van. Maar af en toe keken zij samen in het Kristal; daarin zagen zij het wezen, en dan waren ze heel gelukkig.

Het echtpaar heeft dit verhaal aan niemand anders dan hun vertrouweling verteld, en ze hebben daarbij aangegeven dat het pas na hun dood doorverteld mocht worden ……. en zo kwam hun bijzondere ervaring alsnog de wereld in!

Veel liefs, Ans