Eeneiige tweeling

Een vrouw die het financieel niet breed had baarde in de loop der jaren veel kinderen. Aangezien ze niet genoeg geld had om zelf voor al die kinderen te zorgen had ze de helft van haar baby’s na de geboorte weggegeven, en eerlijk gezegd deed dat haar weinig, want ze had kinderen zat, vond ze.

Op een dag kreeg deze vrouw een eeneiige tweeling – twee jongetjes – waarvan ze er ééntje zelf hield en de andere weggaf aan een echtpaar dat zelf geen kinderen kon krijgen.

Zoals ik zei was het een eeneiige tweeling, dus qua uiterlijk leken de 2 jongetjes heel erg op elkaar, maar het bijzondere was dat deze kinderen qua gedrag of energie juist elkaars tegenpolen waren! Deze tweeling bleek nl. tijdens de celdeling zó opgesplitst te zijn dat in het ene embryo het goede, en in het andere het kwaad zat, oftewel het ene baby’tje was positief geladen en de andere negatief! Dit gebeurt natuurlijk niet altijd bij eeneiige tweelingen, maar komt toch vaker voor dan men denkt.

De baby die de moeder zelf had gehouden bleek het kindje te zijn dat geladen was met de negatieve energie. Dit kind was van jongs af aan niet in de hand te houden; hij trok zich van niets of niemand iets aan, en eenmaal in de pubertijd terroriseerde hij het gehele gezin. Uiteindelijk belandde hij zelfs in de gevangenis.

Het andere jongetje – de baby die de moeder had weggegeven – was precies het tegenovergestelde van z’n tweelingbroertje; hij was het pósitief geladen kind, en gedroeg zich heel lief en zorgzaam naar alles en iedereen. Deze jongen deed altijd z’n uiterste best om het goede te doen, en werd uiteindelijk arts omdat hij graag mensen wou helpen. Toen hij volwassen was heeft hij één keer zijn tweelingbroer en oorspronkelijke familie opgespoord en ontmoet, maar dat bleek geen succes want hij voelde totaal geen band met z’n familie, zelfs niet met z’n tweelingbroer!

Met dit verhaal wil ik jullie laten inzien dat het kan gebeuren dat het goed en kwaad – die allebei in íeder mens aanwezig zijn – zich bij een eeneiige tweeling volledig kunnen opsplitsen en nestelen in een positieve energie bij het ene kindje en een negatieve energie bij het andere. Die kinderen kunnen daar zelf dus niets aan doen, want die ‘energiesplitsing’ had al plaatsgevonden vóór hun geboorte!

Veel liefs, Ans