Buizerd

Buizerd

In het bos vlak bij mijn huis vliegen veel verschillende roofvogels. Die zijn nu volop bezig met het bouwen van hun nesten, maar als ze eenmaal jongen hebben dan ben je niet meer welkom in hun buurt.

Toen ik van de week met mijn hondje in dat bos liep vloog er een buizerd vlak voor mij langs, en heel even keken wij elkaar toen in de ogen. Op dat moment ging er een ‘andere wereld’ voor mij open, want tijdens dat ‘oogcontact’ kwam de wijsheid en het weten van deze bijzondere vogel tot mij. Het was of ik door haar ogen mee mocht kijken, want ik zag en voelde wat zij op dat moment deed en ervoer.

Ik vloog met haar mee over de toppen van de bomen en zag onder mij/ons een konijn lopen. In een woeste vaart vingen wij, zonder angst of berouw, dat konijn. Daarbij voelde en begreep ik het jachtinstinct van deze prachtige roofvogel; zij doodde niet om het doden, maar om te eten, opdat zij goed gevuld zou zijn wanneer zij binnenkort haar jongen moest voeden. Vervolgens vlogen we verder langs de bomen en raapten we stokjes op om een nest te bouwen.

Ik vond het prachtig om te mogen ervaren hoe het is om zo licht en vrij als een vogel te zijn, zonder alle beperkingen van ons zware mensenlichaam. Het was zo heerlijk om te vliegen zoals ik ook in mijn dromen kan vliegen; hoog boven alles uit. Heel even was ik die buizerd; zag ik wat zij zag en voelde ik wat zij voelde, en ervoer ik haar instinct! Ik ben zo dankbaar voor dat prachtige moment!

Veel liefs, Ans