Voetstappen in de sneeuw

Vanmorgen vroeg ging ik om een uur of 8 mijn hondje Chua uitlaten. Het had die nacht gesneeuwd, dus alles zag er magisch wit uit, en omdat wij de eersten waren die daar liepen zag je alleen onze voetstappen in die nog maagdelijk witte sneeuw.

Maar opeens verschenen er, nog vóór ons, kleine voetstapjes in de sneeuw?! En dat terwijl er verder helemaal niets of niemand was te zien ….. heel wonderlijk! Ik voelde echter wel, terwijl ik daar met Chua liep, een ‘aanwezigheid’ van iets.

Op dat moment hoorde ik zeggen: ‘Mooi hè, die sneeuw die alles zo bedekt? Weet echter dat dat een illusie is, want onder al dat magische wit zit – nu onzichtbaar voor een ieder- veel vuil verborgen!’

De stem vervolgde: ‘Ik vraag de mens om de komende tijd alert te zijn, want jullie leven in een tijd op de Aarde waarin er zóveel voor jullie wordt of is verborgen en waarin jullie de grootste leugens krijgen voorgeschoteld! Maar weet dat eens ‘de sneeuw zal smelten’ en dat dan alles – wat nu zo goed verstopt lijkt te zijn – zichtbaar zal worden ……. en dan zullen vele geheimen geopenbaard worden.’

Op dat moment hielden de voetstapjes weer net zo plotseling op als dat ze begonnen waren ….. de boodschap was verteld.

Veel liefs, Ans