Wens van een oude vrouw

Een oude vrouw zat in haar stoel en dacht na over haar leven.  Zij was een goed mens die altijd voor iedereen klaar had gestaan, maar nu was ze erg moe en wist ze dat het einde naderde.

Deze vrouw was altijd geïnteresseerd geweest in de verhalen over ‘andere werelden’, en haar grootste wens was om ooit een keer meegenomen te worden in een ruimteschip, maar helaas, dat was nooit gebeurd, en de kans dat dat nog zou gebeuren was inmiddels verkeken, zo dacht ze. De oude vrouw dommelde weg in haar stoel, maar schrok op toen er opeens een groot Licht in haar kamer verscheen, en vanuit dat Licht ontstond een prachtig Lichtwezen die de oude vrouw met zóveel Liefde aankeek dat ze begon te huilen en stamelend vroeg of hij God was?

Het wezen glimlachte en zei: ‘Nee, ik vertegenwoordig de Liefde en kom U halen. Zo dikwijls heb ik Uw wens gehoord en nu is het zover; ik zal U de dingen laten zien waar U al die tijd van hebt gedroomd.’

Op dat moment leek het net of de oude vrouw niet liep maar zweefde, en even later bevond ze zich, samen met het prachtige Lichtwezen, in een ruimteschip. Daar werd ze hartelijk ontvangen door vele andere Lichtwezens, waarna het ruimteschip opsteeg.

De oude vrouw zag de Aarde steeds kleiner worden, en even later zag ze vele fonkelende sterren aan zich voorbijschieten in de donkere hemel. Het volgende moment ging het ruimteschip weer langzaam terug richting de Aarde, terwijl de wezens haar de schoonheid lieten zien van de natuur op deze prachtige, blauwe planeet.

De oude vrouw vond het zó mooi om te zien dat het haar de adem benam. Opeens zat ze weer in haar stoel in haar eigen huisje.

De vrouw dacht aanvankelijk dat ze deze korte ruimtereis gedroomd had, maar toen zag ze dat het prachtige Lichtwezen in haar kamer stond, die haar vervolgens liefdevol groette, waarna hij verdween.

De grootste wens van de oude vrouw was dus toch nog uitgekomen … nu was ze bereid om te sterven.

Veel liefs, Ans