Ans Hoornweg

Een jonge man – geboren in de állerhoogste kringen – werd uitgenodigd om een zeer geheime reis te maken. Hij werd opgehaald door een geblindeerde auto, en het bijzondere was dat deze auto niet werd bestuurd door een chauffeur maar door een computer?! Waar de reis naartoe zou gaan wist de jonge man niet, maar eenmaal onderweg leek het net of hij in een donkere tunnel terechtkwam en omhoog suisde, en dat voelde heel erg vreemd.

Opeens was hij op de plaats van bestemming, en hoewel deze jonge man veel over de hele wereld heeft gereisd had hij geen flauw idee waar hij nu was beland; deze wereld was hem volkomen vreemd en onbekend.

De jonge man werd welkom geheten door een oudere man die hem vertelde: ‘U bent aangekomen op een, voor U onbekend, hemellichaam, en ik wil U voorstellen aan een bekende van U.’  Op dat moment kwam er een mooie, nog jonge jongen aangelopen die naar hem lachte. Wat hij vreemd vond was dat, ook al had hij deze jongen nog nooit eerder gezien, hij gewoon vóelde dat dit een jonger broertje van hem was.

Toen kwam er een vrouw naar hem toe gelopen, en háár herkende hij direct, want dit was z’n moeder die overleden was toen hij nog maar een jongetje van 12 jaar was! Zielsgelukkig vielen moeder en zoon elkaar in de armen, en beiden huilden van blijdschap, want ze hadden elkaar al zoveel jaren niet gezien.

De jongeman vroeg zich ondertussen wel af hoe het mogelijk was dat hij z’n moeder daar in levende lijve kon zien en voelen, want ze was toch jaren geleden verongelukt in een heel ernstig auto-ongeluk – wat de jonge man niet wist was dat zijn moeder ten tijde van het ongeval nog maar net ‘in verwachting’ was – en nu stond zij daar voor hem met een broertje waarvan hij al die jaren geen weet had gehad?!

De jonge man had zo veel vragen aan z’n moeder willen stellen maar dat werd hem helaas verboden.

Z’n moeder zei hem wel het volgende: ‘Ik heb je innig lief mijn zoon, en ik heb jou zó gemist. Dit is een cadeau aan jou, opdat je mag zien dat ik en je broertje beiden in leven zijn. Wat ik jou nog wil meegeven m’n lieve kind is het volgende:  Volg je hart in alles, vooral in je liefdeskeuze, want ik wil dat jij gelukkig wordt.’

Helaas was het moment aangebroken om weer afscheid te nemen. Moeder en zoon huilden beiden van verdriet, maar ook van geluk omdat ze elkaar voor even in levende lijve hebben mogen zien en voelen. Voordat de jonge man aan z’n terugreis begon vertelde de man die hem bij z’n aankomst op deze ‘andere wereld’ had ontvangen nog het volgende:

‘Je hebt mogen zien en ervaren dat je moeder en broertje niet zijn overleden tijdens het auto-ongeluk. Ná dat ongeval is jouw moeder naar deze geheime plek op een ander hemellichaam gebracht, maar dat mag nóóit bekend worden op de Aarde. Daarom zal jij deze ontmoeting met haar weer vergeten!’

Ondanks deze voorspelling heeft de jongeman dat bezoek wél onthouden, en vanaf dat moment is dat zijn grote geheim. Deze ‘ontmoeting’ was en is nog steeds zijn allermooiste cadeau, want hij weet nu dat zijn geliefde moeder en broertje nog leven.

Er gebeuren ‘dingen’ in de hoogste kringen waar wij, het gewone volk, geen weet van hebben, omdat zij – de elite – vinden dat wij daar geen weet van mógen hebben (wat daar de reden ook van moge zijn).

Veel liefs, Ans

Gisteren liet zich een klein meisje met prachtige blonde krulletjes aan mij zien, en in haar eigen ‘kindertaaltje’ vertelde ze mij het volgende:

Er daalde een reiziger op de Aarde neer en dat is een bijzonder iemand, want deze reiziger heeft geen Hemelschip nodig om ergens te komen, Hij materialiseert zich gewoon op de plek waar Hij ook maar nodig is. Hij hoeft dan alleen maar aan die plek te denken, en hop dan is Hij er al.

Eigenlijk kan Hij overal tegelijk aanwezig zijn, want Hij kan zich wel duizenden malen overal op de Aarde zichtbaar maken, en dat doet Hij niet alleen in een menselijke vorm. Nee, Hij kan álle vormen aannemen omdat Hij één van de Oudsten van het Universum is, en omdat Hij ‘in den beginne’ de eerste, bewuste, levende Energie was.

Hij is ook een boodschapper en Hij laat de mensen zien wat ze fout doen. Dat doet Hij met heel veel Liefde en geduld, niet bestraffend, want de mens straft immers zichzelf?!

Soms laat Hij zich alleen als een lichtende Energie zien. Die Energie zie je vanuit je ooghoek voorbij komen en dan krijg je een heel groot geluksgevoel.

Als je door Hem wordt aangeraakt dan verandert alles in je maar ook alles om je heen, en dan mag je tijdelijk met Hem meereizen, en één met Hem worden als een lichtende Energie, en dan laat Hij je voelen dat dát je echte Zijn is.

Door Zijn ‘aanraking’ verandert alles in jou en krijg je zelf ook het vermogen om anderen aan te raken met ‘Het Licht’. Die anderen zullen dit ervaren en het zelf ook willen doen, en zo gaat het verder en verder en verder, en op een gegeven moment is dus iedereen verlicht.

Waar Licht is verdwijnt het Donker. Het Donker heeft de taak om de mensen te leren wat goed en kwaad is. Daarom mogen wij het Donker niet veroordelen. Laten wij dus niet alleen Het Licht, maar ook het Donker eren!’

Na het uitspreken van deze mooie, wijze woorden verdween het kleine meiske weer.

Veel liefs, Ans

Ergens op een geheime locatie liggen, heel diep op de bodem van een oceaan, vele, vele – soort van metalen – cocons, met in elk daarvan het lichaam van een buitenaards wezen. Deze wezens zijn in een diepe slaap gebracht en zullen ontwaken op het moment dat ze nodig zijn om alles op de Aarde weer tot nieuw leven te wekken. Deze ‘slapende’ wezens in hun cocons worden ook wel ‘Het Liefdesleger’ genoemd.

Deze wezens hebben hun lichamen op de oceaanbodem tijdelijk verlaten, maar zullen daar weer in terugkeren wanneer voor hen de tijd rijp is om in actie te komen op de Aarde. Dit alles doen zij vrijwillig omdat ze zo veel van de Aarde houden (dat komt doordat hun oorsprong op de Aarde lag). Deze buitenaardsen zijn miljoenen jaren oud, maar weten ‘door de tijden heen te reizen’, waardoor ze nooit ouder worden.

‘In den beginne’ hebben deze buitenaardsen meegewerkt aan de voorbereidingen om de eerste ‘gecreëerde mensen’ op planeet Aarde te laten leven, waarna ze die prille beschavingen nog een periode hebben begeleid bij hun eerste schreden op deze nieuwe, jonge planeet (de buitenaardsen werden door die primitieve volkeren vaak als ‘Goden’ gezien en onthaald).

Ná die begeleidingsperiode moesten de Aardse mensen het verder zonder de hulp van buitenaardsen doen, omdat de mensheid moest leren om zich – in haar eigen tempo en volgens haar eigen inzichten – verder te ontwikkelen.

Hetzelfde proces hebben de buitenaardsen ook gedaan op vele andere, nog jonge planeten in het Universum, en ook daar trokken ze zich terug op het moment waarop het door hen geschapen volk moest leren op eigen benen te staan (net zoals een ouder op een gegeven moment z’n kind ‘loslaat’ om zijn of haar eigen leven te leren leiden).

In de oceaan zijn vissen die de uitstraling kunnen voelen van de buitenaardse wezens die daar in hun cocon op de bodem liggen. Deze vissen weten ook hoe bijzonder deze wezens zijn, daarom bewaken zij de cocons, en dat doen zij ‘door de tijden heen’; steeds opnieuw nemen nieuwe, andere vissen de ‘bewaking’ van de cocons over van de vorige.

Ooit, op een dag, zullen de cocons van dit ‘Liefdesleger’ loskomen van de diepe oceaanbodem en naar boven drijven, opdat de buitenaardse wezens de taak op zich kunnen nemen waarvoor ze zijn uitverkoren!

Veel liefs, Ans

Een mooi, lief meisje voelde zich erg ongelukkig want haar verkering was uit en ze had ruzie met haar ouders. Ze had het gevoel alsof ze alleen maar negativiteit aantrok, en in een opwelling besloot ze om uit het leven te stappen.

Dit meisje geloofde niet in een leven na de dood, maar tot haar verwondering bevond ze zich opeens in een hele mooie omgeving waarin ze een prachtige vrouw – het leek wel een Engel – op zich af zag komen. Deze vrouw keek haar liefdevol aan en zei: ‘Welkom in Het Voorportaal van de Astrale WereldWat jammer dat jij de moeilijke levenslessen op de Aarde niet meer aankon. Kom met me mee, dan zal ik je laten zien wat jou nog te wachten stond als je op de Aarde was gebleven.’

Als in een film kreeg de jonge vrouw te zien hoe zij tijdens haar Aardse leven zou afstuderen, en hoe gelukkig ze zou worden met een andere, nieuwe liefde, met wie ze twee prachtige kinderen zou krijgen. Het meisje kreeg nu ook meer inzicht in de bedoeling van de Aardse ‘levenslessen’ – die vervelende gebeurtenissen – die op een ieders levenspad kunnen komen.

Na het tonen van deze beelden zei de prachtige vrouw tegen het meisje: ‘Dit alles kan of zal je onthouden worden als je niet meer op de Aarde bent.’ Maar op dat moment voelde het meisje hoe zij achterwaarts naar de Aarde werd teruggetrokken, en even later werd zij wakker in een ziekenhuisbed, omringd door haar Aardse geliefden. Die waren natuurlijk intens blij dat het meisje haar ogen opende en dus haar zelfmoordpoging had overleefd.

Het meisje omhelsde hen allemaal, en zijzelf was ook heel erg blij. Niet alleen omdat ze haar dierbaren om zich heen zag maar ook omdat ze nu wist hoe leerzaam en gelukkig haar verdere leven op Aarde zou verlopen, want dát was wat ze in Het Voorportaal van de Astrale Wereld alvast heeft mogen zien.

Veel liefs, Ans

Een oude weduwnaar voelde zich al lange tijd erg eenzaam. Hij had weinig plezier meer in z’n leven en kwam nauwelijks z’n huisje nog uit. Maar op een dag – en dat was best vreemd – voelde hij opeens een sterke drang om een stukje te gaan fietsen. De oude man had geen idee waarom of waarheen hij wou fietsen, maar het leek wel of hij werd voortgestuwd, en zonder er verder bij na te denken fietste hij z’n dorp uit richting de polder.

Opeens zag hij verderop een oude vrouw in het gras langs de kant van de weg zitten, en het zag er naar uit dat ze was gevallen. Toen de man dichterbij kwam zag hij tot z’n schrik dat het de vrouw was waar hij z’n leven lang verdriet om had gehad. Het liefst draaide hij nu om en fietste hij terug, maar dat kon niet meer want de vrouw op de grond had hem al gezien en wenkte hem.

Vertwijfeld vroeg de man zich af waarom hij juist háár hier moest tegenkomen?! In z’n jonge jaren had hij heel lang verkering met deze vrouw gehad, en zij hielden erg veel van elkaar. Echter door een conflict – en hun beider koppigheid daarover – is hun relatie toen verbroken, en hoewel ze allebei in hetzelfde dorp woonden spraken ze elkaar daarna nooit meer.

Zowel de man als de vrouw trouwde later met een ander en kreeg kinderen. Maar de man was altijd aan déze vrouw – z’n eerste, grote liefde – blijven denken (zelfs als hij de liefde bedreef met z’n echtgenote dacht hij aan háár). En nu zat zij daar langs de weg in het gras!

Langzaam fietste de weduwnaar naar haar toe. De vrouw vertelde hem dat ze, tijdens het uitlaten van haar hondje, was gestruikeld en niet meer kon opstaan, waarop de man zijn fiets wegzette om haar te helpen. Gelukkig vielen haar verwondingen mee, dus hielp hij haar om weer op de been te komen. Op het moment dat de man haar optilde voelde hij een enorme emotie door zich heen gaan, want zijn liefde voor deze vrouw bleek nog steeds even sterk. Verward vanwege z’n eigen emoties zei hij met een brok in de keel: ‘Kom maar, ik breng je wel weer thuis.’

Natuurlijk had deze vrouw haar vroegere geliefde ook gelijk herkend, en omdat ze in hetzelfde dorp woonden wist ze hoe zijn leven was verlopen. Liefdevol keek ze hem aan en zei: ‘Waarom moesten wij beiden een ongelukkig leven leiden, zonder elkaar?’

Het lijkt wel of er ‘van boven was ingegrepen’, waardoor deze oude weduwnaar met z’n fiets op pad ging en naar de plek werd geleid waar zijn grote liefde hulpeloos in het gras zat. Dankzij deze ‘sturing’ hadden deze oude man en vrouw elkaar na jaren weer gevonden, en konden zij de rest van hun leven alsnog gelukkig samen zijn.

Weet dat Oude Liefde roest niet!

Veel liefs, Ans

Behulpzame fietser

Een man reed op zijn fiets naar huis. Het begon al donker te worden en het was guur weer. Deze man wist niet of hij de volgende week nog wel een dak boven z’n hoofd zou hebben. Hij had nl. een grote financiële schuld, en als hij die niet binnen een week kon betalen dan zou hij z’n huis worden uitgezet, en ook z’n inboedel zou dan per opbod worden verkocht.

De fietser zag een jonge man – die niet bepaald warm gekleed was – langs de kant van de weg staan. Deze jongeman hield de fietser staande en vroeg of hij met hem mee mocht rijden omdat hij naar een vriend wou die ernstig ziek was, maar dat hij zelf geen vervoer had. De man zag dat de jongen maar een dun overhemd aan had, daarom liet hij hem in de fietstas kijken, want daar moest nog een regenjas in zitten. ‘Pak die maar en trek hem aan, want anders word jij met dit gure weer ook nog ziek.’

Hij vroeg de jongen waar hij moest zijn, waarop die aangaf dat hij naar de Zeven Bomenweg moest. Dat was een flink stuk omrijden voor de man, maar dat vond hij niet erg. ‘Ik breng je wel hoor’ was zijn vriendelijke reactie, ‘spring maar achterop.’

Toen ze bij het huis van de zieke vriend waren aangekomen zei hij dat de jongeman de regenjas mocht houden, waarna hij nog een paar vissen – verpakt in een krant – uit z’n fietstas haalde (die had hij bij de visboer ‘verdient’ door hem te helpen). ‘Eten jij en je vriend daar maar goed van, opdat je vriend weer snel beter mag worden.’

De jongeman bedankte de goede man voor alles, waarna deze weer verder fietste naar z’n eigen huis. Daar deed hij de verwarming aan en ging hij op z’n gemak de overgebleven vis bakken. De man voelde zich tevreden, want hij had die avond iemand kunnen helpen.

Niet veel later brak de dag aan dat de man, vanwege z’n schulden, z’n huis moest verlaten. Hij had geen flauw idee waar hij naartoe kon gaan, want hij had geen familie of vrienden waar hij bij in kon wonen. Maar toen viel er een brief van de woninginstantie door de brievenbus?! In die brief vroegen ze duizendmaal excuses, want ….’ze hadden een fout gemaakt bij de berekening’. Z’n schulden waren per direct kwijtgescholden, en hij mocht dus toch in z’n huis blijven wonen. De man was natuurlijk intens gelukkig met dit goede nieuws, maar hij heeft nooit begrepen hoe dit zo heeft kunnen gebeuren.

Mijn moeder zei altijd: ‘Help de andere mens; geef hem te eten en te drinken, want het kan zo maar zijn dat je een Engel helpt of herbergt.’  Ja, soms worden wij als mens – net als deze fietser – op de proef gesteld of geholpen door een Engel.

Veel liefs, Ans

Het geheime genootschap

Niet zo lang geleden zag ik het volgende beeld: Ergens op een geheime, afgelegen open plek in de natuur staat een groot altaar, met op de achtergrond een enorm groot huis. Op dat altaar ligt een prachtige jonge, hoogzwangere vrouw. Zij is door een zeer geheim broederschap uitgekozen vanwege haar schoonheid, en 9 maanden daarvoor kunstmatig bevrucht met het zaad van één van de allergrootste geleerden van de Aarde. Het broederschap verwacht dat de combinatie van deze mooie vrouw en de geleerde een mooi en intelligent nieuw kind/ras voort zal brengen.

Rondom het altaar met de zwangere vrouw staan leden van dit zeer geheime genootschap. Zij voeren diverse rituelen uit waarbij zij intelligenties uitnodigen om het lichaam van de hoogzwangere vrouw binnen te gaan. En ja, plotseling zien ze dat een energie het lichaam van de vrouw binnentreedt.

Na de geboorte van de baby – het was een jongetje – werd het weggenomen van de moeder om op te groeien en opgeleid te worden bij het geheime genootschap. Het was een prachtig jongetje, maar wat de leraren en begeleiders ook probeerden, het kind was alles behalve intelligent en kon absoluut niet leren. Daar begrepen de mensen van het geheime broederschap helemaal niets van, want z’n moeder was toch bevrucht met het zaad van een zeer intelligent man?!

Weet echter, dat intelligentie in 80 % van de gevallen door de moeder wordt doorgegeven …. en dat is iets waar dit geheime broederschap (nog) geen weet van had.

Veel liefs, Ans

Als klein kind heb ik vele visioenen gehad van hele heftige gebeurtenissen die ‘ergens in de toekomst’ plaats zouden vinden op onze planeet Aarde. Op aandringen van Lobob moet ik jullie hier nogmaals het een en ander over vertellen, want of we het nu willen of niet …. het is 1 minuut voor 12 twaalf!!

Als kind heb ik ‘gezien’ dat er ergens in de toekomst verschuivingen van het aardoppervlak plaats zullen gaan vinden, hetgeen wereldwijd enorme natuurrampen zal veroorzaken. Wat de meeste mensen zich niet realiseren, maar wat ik wel heb ‘gezien’ is dat er dan meerdere kerncentrales om zullen vallen, waardoor er grote hoeveelheden radioactiviteit vrij zullen komen, en vele mensen besmet zullen worden door de radioactieve straling. Wat ik tot mijn afschuw ook heb ‘gezien’ (en zelfs heb geroken), is dat de lichamen van deze arme mensen weg zullen rotten, zonder dat er hulpverleners of medicijnen e.d. voor hen beschikbaar zijn. Dit zijn enkele van de negatieve ‘toekomstbeelden’ die ik als kind al heb aanschouwd.

Echter, in het hier en nu speelt zich reeds een ander, behoorlijk negatief scenario af. Zo worden wij mensen, zowel binnens- als buitenshuis, door de elite volledig gevolgd en in de gaten gehouden dmv onze (o zo handige) smartphones en -apparatuur! Zullen de wereldwijde vaccinaties tegen griep en/of andere ziektes er voor zorgen dat er een ‘nieuwe slaaf’ ontstaat. Want weet dat er in die vaccinaties niet alleen antistoffen tegen de zgn. ziektes zitten!

Als het aan de elite ligt is binnenkort de gehele mensheid ‘gechipped’, en worden wij eindelijk de ontzielde, nieuwe ‘robotmens’ die hersenloos en gehoorzaam alles zal doen wat ons door hen wordt opgedragen. Als het aan de elite ligt zullen wij mensen binnenkort één collectief geheugen hebben, waardoor wij geen zelfstandig denkend mens meer zijn, maar een individu zonder een eigen, vrije wil. Dit klinkt misschien als Science Fiction, maar weet dat deze ontwikkelingen al in een ver gevorderd stadium zijn! Ikzelf neem daarom al jaren de vrijwillige griepprik niet, en zal de toekomstige verplichte griepprik weigeren, wat de consequenties daarvan ook mogen zijn.

Zoals jullie waarschijnlijk weten heeft diezelfde elite onze planeet inmiddels geplunderd en grotendeels ontdaan van haar kostbare delfstoffen. Om dit alles in hun bezit te krijgen hebben zij vele oorlogen gecreëerd, met vele doden en menselijk leed als gevolg.

De elite weet wat ze de planeet Aarde en haar bewoners heeft aangedaan, maar dat interesseert deze rijksten der Aarde totaal niets. Zodra het hen te heet onder de voeten wordt zullen zij zich – met al hun geld en goud – terugtrekken in hun reeds gebouwde, ondergrondse steden, waarin zij o.a. enorme voedselvoorraden hebben opgeslagen. Zij denken daar veilig te zijn voor de toekomstige, bovenaardse natuurrampen. Het tegendeel is echter waar, want mede door het verschuiven van de tectonische aardplaten zullen ook hún ondergrondse steden onbewoonbaar kunnen worden. Bovendien zullen hun voedselvoorraden opraken en kunnen zij vanwege de radioactieve straling niet naar boven ….. Dan pas zullen zij tot het besef komen dat geld en goud niet eetbaar zijn!

De meeste mensen kijken of denken niet ver vooruit. Zo worden de regenwouden nog steeds in een groot tempo gekapt en ontzield ten gunste van de palmolie-industrie, waarmee de elite zich in korte tijd nog meer hoopt te verrijken. Hetzelfde scenario geldt voor de soja-plantages, ook daarvoor worden kostbare natuurgebieden opgeofferd voor snel financieel gewin.

Door al dit domme, menselijke handelen zullen binnen niet al te lange tijd de oerwouden verdwenen zijn, waardoor de natuur volledig uit balans zal geraken én zal veranderen. Mede door deze cruciale veranderingen zullen een aantal continenten gedeeltelijk onder water komen te staan, terwijl het op andere locaties zó warm zal worden dat daar niets meer kan groeien. Hierdoor zullen ernstige voedseltekorten ontstaan, waardoor wederom burgeroorlogen en geweld aan de orde van de dag zullen zijn.

Ja, wij Aardse mensen staan momenteel op een tweesprong, maar de meesten realiseren zich dat niet. Ze maken zich druk over het bereik van hun smartphone e.d., maar weten niet dat wereldwijd – mede dankzij de sterke straling – de insecten momenteel aan het uitsterven zijn. Zij realiseren zich (nog) niet dat dit ernstige gevolgen voor ons allen zal hebben, want als er geen insecten meer zijn dan zal de fruit- en groentebloesem niet meer worden bestoven, waardoor er binnen niet al te lange tijd voedselschaarste zal ontstaan.

Ook dit ‘zag’ ik als 5 jarig kind en vertelde dat bezorgd aan m’n vader. Ik vertelde hem ook dat ik grote vluchtelingenstromen had ‘gezien’, waarop mijn vader zei ‘Ja m’n kind, dit alles kán geschieden wanneer de mens niet bijtijds wakker wordt, waardoor zijn of haar vrije wil zal verdwijnen.’

Pasgeleden kreeg ik al die heftige beelden wederom te zien, en had ik er weer erg veel moeite mee om al dat leed te aanschouwen. Maar toen zag ik opeens een enorme stoet buitenaardse wezens aan mij voorbijtrekken. Het waren buitenaardse wezens in werkelijk alle soorten en maten – sommigen hadden een dierlijk uiterlijk, terwijl anderen meer mensachtig waren – en een ieder van hen droeg een groot vredesteken voor zich uit. Helemaal vooraan deze immense stoet zag ik John Lennon, Einstein, en nog vele andere bekende overledenen lopen, en ook zij droegen datzelfde vredesteken voor zich uit. Al deze mensen en buitenaardse wezens toonden hun bezorgdheid om onze planeet Aarde. Bij het zien van zoveel medeleven en ondersteuning vanuit die diverse werelden en dimensies, liepen mij de tranen van ontroering over de wangen.

Weet echter dat zij allen met ons meeleven, maar dat wij zélf onze Aarde moeten redden; wíj moeten de ‘hoeders van de Aarde’ zijn en haar respecteren en koesteren. Gelukkig zijn er momenteel vele jonge, bewuste uitvinders onder ons – waarvan meerdere zelfs uit Nederland komen – die zich serieus bekommeren over de Aarde en proberen milieubewuste oplossingen te bedenken voor onze ernstig vervuilde en beschadigde planeet. Deze jonge mensen weten dat schoon water ‘het nieuwe goud’ van de Aarde is, aangezien er in de toekomst op vele locaties op de Aarde geen of weinig schoon water meer zal zijn. Deze jonge idealisten zijn nu al op zoek naar een oplossing voor het toekomstige watertekort, en helpen mee om de natuur van de Aarde weer te herstellen en in balans te brengen. Wij moeten deze voortvarende Engelen – want dat zijn het – steunen en koesteren, want zíj zijn de nieuwe hoeders van onze kwetsbare Aarde.

Ik vertel dit alles niet om jullie angstig te maken, maar om jullie te waarschuwen en te laten weten dat jullie wél iets kunnen doen om een positieve wending aan jullie eigen toekomstbeeld te geven, door je, net als bovenstaande jonge uitvinders, te focussen op een prachtige, mooie, nieuwe Aarde. Ja, het is 1 minuut voor 12, maar weet dat jullie gedachtekracht de allergrootste kracht is die er bestaat.

Veel liefs, Ans

In een dorpje langs een rivier leefde een primitief volk dat voor hun voedsel grotendeels afhankelijk was van de visvangst, maar doordat het water van hun rivier ernstig was vervuild was er te weinig vis en leden alle dorpelingen honger.

Op een dag gingen twee van hen weer een poging wagen om wat vis te vangen. Ze gooiden hun netten uit en tot hun verbazing vingen zij één enorm grote vis die zó groot was dat ze hem amper met z’n tweeën konden tillen. De twee mannen waren natuurlijk heel blij want met deze grote vis konden ze hun hele dorp van eten voorzien.

Echter, op het moment dat ze de vis vast hadden hoorden beide mannen hem het volgende tot hen spreken: ‘Laat mij gaan ….. zet mij terug in het water en ik zal jullie daarvoor belonen.
Het water van jullie rivier zal gereinigd worden, waardoor er weer zoveel vis in terug zal keren dat jullie nooit meer honger zullen lijden.’ Vol ongeloof, maar ook enigszins angstig zetten de mannen de grote vis terug in het water.

Eenmaal teruggekeerd in hun dorp vertelden ze wat hen die ochtend was overkomen. Hun dorpsgenoten geloofden er niets van en werden vreselijk boos om dat onzinverhaal, want zij hadden honger, en ze vonden het een doodzonde dat de twee mannen die grote vis hadden teruggezet in de rivier.

Het vreemde was dat vanaf dat moment alle dorpelingen geen honger meer hadden; ze voelden allemaal een soort van energieën om zich heen die hen tijdelijk schenen te voeden?!

Na verloop van tijd werd het water van de rivier inderdaad schoner en ontstond er een overvloed aan vissen. De dorpelingen waren ontzettend blij en, bij nader inzien, begonnen ze het verhaal van de vissers – over de grote vis die tot hen had gesproken – tóch te geloven.

Weet dat er buitenaardsen zijn die zich – om de mens geen schrik aan te jagen – in een andere hoedanigheid kunnen manifesteren. In het geval hierboven was dat dus in de vorm van een grote vis.
Deze buitenaardse ‘vis’ zorgde voor schoon water en een overvloed aan eten voor de dorpelingen, maar hij leerde hen ook dat de wonderen deze wereld echt nog niet uit zijn!

Veel liefs, Ans